سالن عقد خاطره ( دفتر ازدواج )

قانون جدید حمایت خانواده در صورتیکه نتیجه آزمایش مورفین و یا سایر بیماریها مثبت باشد در صورت اطلاع و رضایت طرفین عقد نکاح، ثبت عقد در دفتر رسمی ازدواج

جستجوگر پیشرفته سایت



آیا میدانید؟
برای ثبت ازدواج نیاز به اطلاعات زیر می باشد
لطفا وارد لینکهای زیر شوید و مطالعه فرمایید.دفتر ازدواج 163

مراحل ثبت ازدواج فرق مهریه عندالمطالبه و عندالاستطاعه شرایط ضمن عقد یا عقد خارج لازم آدرس آزمایشگاه های مجاز تهران

ازدواج اینترنتی

ازدواج اینترنتی-مقالات

پیوند مجازی قلب‌ها!!

وقتی شبکه ارتباطی و اطلاعاتی ما به گستردگی جهان می شود، عمق شناسایی ما در این وسعت عظیم تا چه اندازه کاهش می یابد؟! چگونه می توانیم در این پهنه گسترده ؛ به شناسایی عمیق مسئله ای و یا به لایه های پنهان موضوعی فکر کنیم؟! چگونه اسیر سطحی نگری و ساده لوحی نشویم؟! خلاصه اینکه در میان این همه افراد که فقط چند خطی از آنها می خوانیم یا چند کلمه ای را می شنویم ؛ چگونه روح و روان، احساس و اندیشه و رفتارشان را بشناسیم و باور کنیم؟! آن هم در مهمترین انتخاب زندگی یعنی همسر گزینی و ازدواج، انتخابی که در عالم واقعی هم با مشکل روبروست ؛ پس درعالم مجازی چه باید کرد؟

شرط و شروط ازدواج های اینترنتی

کافی است آدرس سایت را وارد کنی بعد هم فرم مشخصات خودت و کسی که همیشه توی رویاهایت به عنوان همسر در نظر داشته ای پر کنی و تمام. حالا باید منتظر باشی که صاحب سایت محترم و تشکیلاتش کسی را که نزدیک به خواسته های تو است برایت در نظر بگیرند و بروید سال های سال به خوبی و خوشی با هم زندگی کنید. البته بعضی از سایت ها مبلغی هم به عنوان حق العمل دریافت می کنند که مقداری از آن هنگام ثبت نام و بقیه اش بعد از وصال دریافت می شود.

ازدواج اینترنتی فرصت یا تهدید؟

اینترنتی شدن روابط اجتماعی در جامعه امروز ایران به طرز ناباورانه ای بیان کننده این واقعیت است که گپ و گفت ها و مراودات دوستانه در دنیای مجازی به شکل نگران کننده ای در حال تبدیل شدن به فرهنگی پذیرفته شده است. امروزه بشر استفاده از وسایل ارتباط جمعی چون اینترنت، ماهواره و رایانه را جز» لاینفک زندگی خود می داند. دنیای جدید نیز شیوه نوین را برای زندگی می طلبد و از همین رو زندگی نسل جدید با نسل گذشته متفاوت شده است به طوری که بسیاری از افراد ترجیح می دهند امور روزمره و گاه ضروری زندگی خود از جمله ازدواج و تجارت را از طریق اینترنت پیگیری کنند.

ازدواج‌های اینترنتی و آسیب‌های آن

چندی پیش،رئیس سازمان ملی جوانان دربارهء افزایش ازدواج‌های اینترنتی هشدار داد و گفت:نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد آسیب‌های ازدواج‌های اینترنتی باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند.،رئیس سازمان ملی جوانان، در حاشیهء یکی‌ از جلسات هیأت دولت در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگاران،در پاسخ به سؤالی دربارهء گسترش ازدواج‌ اینترنتی،با اشاره به این‌که تشکیل خانواده نیاز به شناخت زیادی از دو طرف دارد،گفت:شناسایی‌هایی که از طریق ارتباطهای‌ اینترنتی میان افراد صورت می‌گیرد،بیشتر مورد سوء استفادهء انسان‌های شیاد است و خانواده‌ها،به ویژه جوان‌ها،باید به آن توجه بیش‌تری کنند.

ازدواج اینترنتی

مفهوم ازدواج اینترنتی (E-Marriage) مفهوم جدیدی است که از دهه نود، وارد ادبیات عام آی تی شد و در حقیقت به ازدواجی اشاره می کند که طرفین با استفاده از قابلیت های موجود در رسانه مالتی مدیای وب، همدیگر را شناخته و پس از تبادل اطلاعات متنی، صوتی و تصویری با یکدیگر، زمینه برای برقراری یک آشنایی در محیطی غیرمجازی فراهم می شود و در نهایت امر، رضایت طرفین است که اساس ازدواج را شکل می دهد.

ازدواج به سبک اینترنتی

رئیس سازمان ملی جوانان درخصوص افزایش ازدواج های اینترنتی هشدار داد و گفت: نظرسنجی ها نشان می دهد آسیب های ازدواج های اینترنتی باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. علی اکبری رئیس سازمان ملی جوانان در حاشیه جلسه هیئت دولت در گفتگو با خبرنگاران در پاسخ به سئوالی در خصوص گسترش ازداوج های اینترنتی، با بیان اینکه تشکیل خانواده نیاز به شناخت زیادی از دو طرف دارد، اظهار داشت

بررسی سایتهای همسریابی و ازدواج اینترنتی ( خوب یا بد )

انسان دارای مجموعه ای از نیازها و غرایزی است که ارضاء نشدن و یا نقص در ارضای هر کدام از آن ها موجب تزلزل در شخصیت می گردد و ازدواج، بهترین پاسخ به این غریزه است. رهبانیت و پس زدن این غریزه هم کار صحیحی نمی باشد، چون جز تشنگی سیری ناپذیر و تنوّع طلبی و اضطراب، چیز دیگری در پی نخواهد داشت؛ بنابر این باید به ضرورت تأمین نیاز جنسی توجّه نمود، اما نه تنها از بعد مادّی و جسمانی. با تأمین صحیح این غریزه، نه تنها فرد از لحاظ روانی و اخلاقی به آرامش می رسد، بلکه جامعه نیز از سلامت اخلاقی و امنیت روانی و پایدار برخوردار خواهد شد.

خيانت آنلاين يا ازدواج اينترنتي

در اينترنت دامنه انتخاب وسيع است و همچنين چون ظاهر فرد را نمي بينيد بيشتر به تفکر وي اهميت مي دهيد. اگر فاکتورهاي ذهني شما را نداشت، خيلي راحت با يک فرد ديگر در زمينه ازدواج صحبت مي کنيد. اينترنتي شدن روابط اجتماعي در جامعه امروز ايران به طرز ناباورانه اي بيان کننده اين واقعيت است که گپ و گفت ها و مراودات دوستانه در دنياي مجازي به شکل نگران کننده اي در حال تبديل شدن به فرهنگي پذيرفته شده است.

قبل از ازدواج اینترنتی این مقاله را بخوانید

به گزارش سرویس علمی و فرهنگی خبرگزاری حوزه، آنچه در ذیل می‌خوانید مقاله‌ای حجت‌الاسلام محمدرضا کدخدایی مدیر گروه حقوق و فلسفه احکام مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم (اندیشه) است که پیرامون آثار و تبعات آشنایی و ازدواج اینترنتی است. خانم الف یکی از صدها تماسی است که مشکلی مشابه دارد و با بغضی در گلو با مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم تماس می گیرد و شرح واقعه را این گونه تعریف می کند



پیوند مجازی قلب‌ها!!


پیوند مجازی قلب‌ها!!

وقتی شبکه ارتباطی و اطلاعاتی ما به گستردگی جهان می شود، عمق شناسایی ما در این وسعت عظیم تا چه اندازه کاهش می یابد؟!


چگونه می توانیم در این پهنه گسترده ؛ به شناسایی عمیق مسئله ای و یا به لایه های پنهان موضوعی فکر کنیم؟!

چگونه اسیر سطحی نگری و ساده لوحی نشویم؟! خلاصه اینکه در میان این همه افراد که فقط چند خطی از آنها می خوانیم یا چند کلمه ای را می شنویم ؛ چگونه روح و روان، احساس و اندیشه و رفتارشان را بشناسیم و باور کنیم؟! آن هم در مهمترین انتخاب زندگی یعنی همسر گزینی و ازدواج، انتخابی که در عالم واقعی هم با مشکل روبروست ؛ پس درعالم مجازی چه باید کرد؟

 

به دنبال ازدواج اینترنتی

با خود گفتم که عصر ارتباطات است و جهان به کوچکی دهکده ای ؛ پس دیگر دغدغه " فرهنگ بسته " را ندارم که در ارتباط یا شناسایی دختر دلخواهم جهت ازدواج مشکل داشته باشم. دیگر دامنه گزینشم به چند دختر آشنای همسایه، محل کار و تحصیل و فامیل محدود نیست.می توانم از طریق کامپیوتر از میان این همه دختر برومند، باسواد و های کلاس ؛ دختر مناسب و مطلوبم را بیابم و با او ازدواج کنم.

کامپیوتر را روشن می کنم ، به اینترنت وصل می شوم تا از میان هزاران دختر برومند ، با سواد و با فرهنگ و های کلاس ؛ که آنها هم چون خودم به اینترنت متصل هستند ؛ دست به گزینش بزنم و فهیم ترین همسر عالم را ( که حتما وجود دارد) برای خودم انتخاب کنم.

با آی دی خودم وارد چت رومهای مختلف با مضامین عاشقانه می شوم. با پی ام های مختلف هر آی دی را که نام دخترانه دارد بمباران می کنم. ولی به ندرت جوابی می دهند و یا اینکه با سئوالات کوتاه و پی در پی ، بی اعتمادی و شک خود را نسبت به من ابراز می کنند و بیشتر اوقات نمی توانم صحت مطالب و ادعای خود را برای آنها اثبات کنم!!!

قبل‌ترها این‌طور نبود. در بیش‌تر مواقع، مادر داماد عروس را می‌پسندید. گاهی حتی پسر تا بعد از عقد، دختر را نمی‌دید. این وسط بودند واسطه‌هایی که با شناخت عمیقی که از دو خانواده و پسر و دختر داشتند، این ازدواج‌ها را جوش می‌دادند و فرصت‌هایی را برای پسر و دختر ایجاد می‌کردند. اما شکل ازدواج‌ها این روزها تغییر کرده است. در واقع، انواع گوناگونی از شکل ازدواج ایجاد شده است.

با پدید آمدن محیط‌های جدید مختلط، مانند دانشگاه و محل کار، گونه‌های جدید ازدواج به تبع این محیط‌ها شکل گرفته است. رفته‌رفته با ظهور پدیده‌های جدید ارتباطی، مانند تلفن و اینترنت، هم نوع ارتباط در دوران آشنایی به قصد ازدواج تغییر کرد و هم این پدیده‌ها شکل جدیدی از ازدواج را رقم زدند.

یکی از نوظهورترین این انواع، ازدواج اینترنتی است. این نوع ازدواج در چند سال اخیر رشد مضاعفی داشته است. باید بین دو مقوله در این نوع ازدواج تفاوت قائل شد؛ ازدواج اینترنتی و ارتباط اینترنتی. در ازدواج اینترنتی آشنایی اولیه از طریق فضای مجازی و اینترنت است؛ یعنی پسر و دختر بدون آن‌که یک‌دیگر را در دنیای واقعی دیده باشند، به منظور ازدواج، ارتباط برقرار می‌کنند.
یکی از خطراتی که در ازدواج اینترنتی وجود دارد، ادامه‌ ارتباط به‌صورت مجازی است. بعد از طرح ازدواج در فضای مجازی، این رابطه هرچه سریع‌تر باید به عرصه‌ی واقعیت کشیده شود؛ زیرا ادامه‌ ارتباط در این فضا تصوری آرمانی و غیرواقعی در ذهن طرفین ایجاد می‌کند

در ارتباط اینترنتی هرگونه ارتباطی -چه در فضای مجازی و چه خارج از آن- در این فضا و با نرم‌افزارهای ارتباط مجازی یا در سایت‌ها، وبلاگ‌ها و شبکه‌های اجتماعی شکل می‌گیرد. لازم به ذکر است در این‌جا منظور از ازدواج اینترنتی، آشنایی‌هایی است که در فضای وبلاگ‌ها، سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد. بحث در رابطه با سایت‌های همسریابی، اقتضائات و ویژگی‌های متفاوتی از این فضاها دارد که که در این‌جا مجال بحث در رابطه با آن وجود ندارد.

در حال حاضر در نظر عامه‌ی مردم، ازدواج اینترنتی ازدواجی ناموفق و خطرناک تلقی می‌شود. انکارشدنی نیست که مواردی از ناموفق بودن این‌گونه ازدواج‌ها دیده شده، اما در موارد موفق، بعضی زوج‌هایی که از این طریق ازدواج کرده‌اند، شکل آشنایی خود را پنهان کرده و در بیش‌تر مواقع بازگو نمی‌کنند. بنابراین، نمی‌توان به‌راحتی درباره‌ قطعی بودن عدم موفقیت این‌گونه ازدواج‌ها صحبت کرد.

این رویکرد به ازدواج اینترنتی، رویکردی محافظه‌کارانه است؛ رویکردی که در مقابل هرگونه تغییری مقاومت می‌کند. همان‌طور که زمانی ازدواج دانشجویی پذیرفته شده نبود، امروزه نیز ازدواج اینترنتی، دختر و پسر را در مظانّ اتهام قرار می‌دهد.

اما ازدواج اینترنتی نیز مانند ازدواج دانشجویی فقط یک امکان است که می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد یا نباشد. یکی از خطراتی که در ازدواج اینترنتی وجود دارد، ادامه‌ ارتباط به‌صورت مجازی است. بعد از طرح ازدواج در فضای مجازی، این رابطه هرچه سریع‌تر باید به عرصه‌ی واقعیت کشیده شود؛ زیرا ادامه‌ ارتباط در این فضا تصوری آرمانی و غیرواقعی در ذهن طرفین ایجاد می‌کند.
ازدواج مجازی می‌تواند فرصت‌هایی را در اختیار جوانان بگذارد. با کثرت انواع و شیوه‌های ازدواج، جوانان می‌توانند فرد مورد نظر خود را با شیوه‌های گوناگونی پیدا کنند و این مسئله می‌تواند جامعه را از خطر بالارفتن بیش از پیش سن ازدواج نجات دهد

از طرف دیگر، فضای مجازی زمینه‌ی مناسبی برای طرح دروغ و ساخت تصویری دروغین از شخصیت و هویت خود است. به همین دلیل لازم است هرچه سریع‌تر درباره‌ی حقیقت داشتن مطالب مطرح‌شده از جانب طرفین تحقیق شود.

آفت دیگر ازدواج‌های مجازی، توجه نکردن به اختلافات فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی فرد و خصوصا خانواده‌ی اوست. در ارتباط مجازی، از آن‌جا که طرف مقابل در واقعیت دیده نمی‌شود، توجه کمتری به اختلافات فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی می‌شود.

در این گونه ارتباط، آن‌چه بیش‌تر جلب توجه می‌کند، افکار و ایده‌های طرف مقابل است و اکتفا به این ارتباط باعث عدم شناخت مناسب از اختلافات فرهنگی فرد و خانواده‌ی او می‌شود. از طرف دیگر، در ازدواج سنتی این اختلافات به کم‌ترین حد خود می‌رسد؛ زیرا دو خانواده بر اساس آشنایی انتخاب می‌شوند، اما در ارتباط مجازی احتمال نزدیکی دو خانواده به دلیل ماهیت دموکراتیک و تصادفی آن به حداکثر می‌رسد.


ارتباط مجازی، ارتباطی فردگرایانه و یک‌نفره است. از آفات دیگر ازدواج مجازی، بی‌توجهی به شناخت خانواده‌ طرف مقابل است که از طریق این ارتباط ایجاد نمی‌شود و احتیاج به تحقیقات و ارتباطات واقعی دارد.

با وجود آفات ذکرشده، ازدواج مجازی می‌تواند فرصت‌هایی را در اختیار جوانان بگذارد. با کثرت انواع و شیوه‌های ازدواج، جوانان می‌توانند فرد مورد نظر خود را با شیوه‌های گوناگونی پیدا کنند و این مسئله می‌تواند جامعه را از خطر بالارفتن بیش از پیش سن ازدواج نجات دهد.خصوصا این مسئله درباره‌ی پسران و دخترانی که خواستار شناخت شخصی از همسر خود هستند و نمی‌توانند به شناخت در فضای رسمی ازدواج سنتی اکتفا کنند، در عین حال خواستار ارتباطی غیر اسلامی نیستند، صدق می‌کند.

از طرفی، ارتباط اینترنتی ویژگی‌های مثبت دیگری دارد. ارتباط مجازی در چت یا شناخت از طریق مطالب وبلاگ شخصی یا فیدها و نظراتی که در شبکه‌‌های اجتماعی گذاشته می‌شود، می‌تواند شناختی از ابعاد وجودی فرد را نشان دهد که در جلسات خواستگاری یا در محیط رسمی کار و فضای علمی دانشگاه میسر نیست. این ارتباط، هم در رابطه با ازدواج اینترنتی و هم در رابطه با انواع دیگر ازدواج می‌تواند مفید باشد و جوانان را از ارتباط‌های پُرخطر و غیراسلامی نجات دهد. ضمن این‌که این ارتباط نیز می‌تواند منجر به روابط غیراسلامی شود، اما به دلیل ندیدن چهره و نشنیدن صدا، احتمال کمتری برای انحراف وجود دارد.

بنابراین، ازدواج اینترنتی یکی از نوظهورترین شیوه‌های ازدواج است که در ذات خود، نه خوب است و نه بد؛ بلکه امکانی است که می‌توان از آن به‌درستی استفاده کرد. اگر ما از اقتضائات و ویژگی‌های این نوع ازدواج آگاه باشیم، می‌توانیم آفات آن را هرچه بیش‌تر از میان ببریم و در مقابل، از مزیت‌هایی که در اختیار ما می‌گذارد، استفاده کنیم؛ مانند استفاده از اینترنت به‌عنوان نوعی ارتباط.

منبع:تبيان



شرط و شروط ازدواج های اینترنتی


شرط و شروط ازدواج های اینترنتی

کافی است آدرس سایت را وارد کنی بعد هم فرم مشخصات خودت و کسی که همیشه توی رویاهایت به عنوان همسر در نظر داشته ای پر کنی و تمام. حالا باید منتظر باشی که صاحب سایت محترم و تشکیلاتش کسی را که نزدیک به خواسته های تو است برایت در نظر بگیرند و بروید سال های سال به  خوبی و خوشی با هم زندگی کنید. البته بعضی از سایت ها مبلغی هم به عنوان حق العمل دریافت می کنند که مقداری از آن هنگام ثبت نام و بقیه اش بعد از وصال دریافت می شود.

این تصوری است که خیلی ها درباره سایت های همسر یابی دارند. البته این سایت ها همانقدر که طرفدار دارند منتقد هم دارند که باید دید در مسیر قانونی شدن یا نشدن این سایت ها زور کدام طرف می چربد.

 

جالب این است که محمد عباسی وزیر ورزش و جوانان سابق  هم یکی از موافقان وجود این سایت ها است و می گوید:

«در تعامل با وزارت ارشاد هستیم تا با همکاری این دو وزارتخانه مجوز سایت های همسر گزینی داده شود.»

اگر چه وزیر ورزش و جوانان اعلام می کند که این تصمیم در راستای پایین آوردن سن ازدواج انجام می شو د اما حرفی درباره نتایج رواج چنین پایگاه های اینترنتی نمی زند. در واقع به نظر می رسد بزرگ ترین سوال این است که ساز و کار این سایت ها چقدر با فرهنگ ما هم خوانی دارد و تصویب این طرح ها چقدر با آینده نگری همراه است.

 

شاید هیچ کس به اندازه دست اندر کاران و مدیران این سایت ها نتواند درباره نحوه کارکرد آنها توضیح بدهد. مژگان حاتمی یکی از کسانی است که یک  سال و نیم است مشغول مدیریت یکی از سایت های همسر یابی است. او که از حمایت مسئولان دولتی خوشحال است می گوید: «فعالیت ما هیچ مغایرتی با شرع و عرف ندارد بلکه تنها کمکی است به جوانانی که آمادگی ازدواج دارند اما اطرافشان هیچ مورد مناسبی وجود ندارد. از طرفی ارتباطات گسترده ای هم در جامعه ندارند که بتوانند از بین آنها انتخاب کنند پس باید یک نفر وارد شود تا بتواند به آنها کمک کند. چه بهتر که آن یک نفر به موضوع احاطه داشته باشد و از حمایت های دولتی هم برخوردار باشد.»
با رسمی کردن موضوع ازدواج اینترنتی بتوان بخشی از آسیب ها را در این زمینه پیشگیری نمود و به مخاطبین این سایت ها کمک کرد تا در راستای اهدافی معقول و چارچوبی موجه و با نظارت افرادی متخصص و راهنما بهتر بتوانند در معرفی افراد به یک دیگر تلاش و حرکت کنند.

 

حاتمی که کارشناس ارشد روانشناسی بالینی است ادامه می دهد: «انگیزه ساخت چنین سایتی برای من یکی از دوستانم بود که خانواده تقریبا بی بند و باری داشت اما خودش می خواست با کسی ازدواج کند که اعتقادات مذهبی داشته باشد اما تمام اطرافیان او و کسانی که توسط آشنایان معرفی می شدند همه مثل خوانده دوستم بودند از طرفی وقتی یک نفر هم پیدا می شد که کمی اعتقادات مذهبی داشت در برخورد اول با خانواده دختر قبل از اینکه با خودش گفت و گو کند پایش را عقب می کشید. دوستم سال ها مجرد ماند و الان هم با توجه به سنش مورد مناسبی پیدا نمی کند از طرفی حالا به تنهایی عادت کرده است. همان موقع بود که با خودم فکر کردم باید جایی باشد که بتواند در چهارچوب مسائل فرهنگی جوانان را با هم آشنا کند و این ساز و کار سال ها است که در کشورهای پیرفته انجام می شود.»


وقتی به او می گویم که نمی توان فرهنگ کشورهای دیگر را با فرهنگ ایرانی مقایسه کرد؛ می گوید: «هر چیزی قابل تغییر است. در گذشته همه چیز فرق می کرد. الان دخترها نمی خواهند منتظر بمانند تا انتخاب شوند بلکه دوست دارند خودشان هم انتخاب کنند. به هر حال کسانی که با این سایت ها مخالف هستند باید بدانند که اگر ما برای جوانان چهارچوبی برای انجام کاری که به آن نیاز دارند درست نکنیم آنها بالاخره کار خودشان را می کنند اما در غالبی که نه متولی دارد و نه ناظر.»

 

البته همه به اندازه خانم حاتمی نسبت به رواج این گونه ازدواج ها خوش بین نیستند. عباس محققی مشاور خانواده و استاد دانشگاه می گوید: «ما نباید اشتباهی که در مورد خیلی از جلوه های دنیای پیشرفته مرتکب شدیم در مورد ازدواج هم تکرار کنیم. شاید واقعا نیاز به نهادی باشد که ازدواج جوانان را مدیریت کند اما در حال حاضر فرهنگ ایرانی چنین ازدواج هایی را نمی پذیرد. از طرفی باید دید مخاطب واقعی این سایت ها چه کسانی هستند.

 

 آیا غیر از این است که مخاطبان اصلی این سایت ها در بهترین حالت کسانی هستند که دردنیای واقعی آنقدر که باید مطلوبیت ندارند و برای یافتن کسی نیاز به فضایی دارند که بتوانند تنها روی نکات مثبت خود تاکید کنند؟ مسئله دیگر بحث معرفی افراد بر اساس اطلاعات غلط یا دروغ است. حتی ممکن است خیلی ها نخواهند دروغ بگویند ولی تمام واقعیت را هم نگویند.

 

 مثلا کسی که به خاطر سابقه اخلاق بدی که در خانواده اش وجود دارد نمی تواند از بین اطرافیان و نزدیکانش همسری انتخاب کند با این شعار که در ازدواج تنها دو نفری که می خواهند با هم ازدواج کنند مهم هستند به سراغ این سایت ها می روند و برای ازدواج با دختری اقدام می کند. نکته  دیگر این است که خانواده ها چقدر در این فرآیند دخیل هستند؟ تجربه نشان داده که ازدواج هایی که خانواده ها در ان کاملا کنار گذاشته شده اند چندان میانگین موفقیت خوبی ندارند پس چرا باید ما چنین ازدواج هایی را ترویج کنیم.»
وقتی روند ازدواج را خانواده ها شروع کنند و وقتی جوانان کسی را که برای ازدواج انتخاب می کنند به خانواده معرفی کنند، خانواده بخشی از مسئولیت کار را مثل تحقیق کردن درباره فرد مورد نظر و همینطور یاری کردن فرزند خود در انتخاب صحیح به عهده می گیرند حالا سوال اصلی این است که آیا این سایت ها هم این مسئولیت ها را قبول می کنند یا اینکه تنها به معرفی افراد به هم می پردازند و بقیه کار به خودشان می سپارند؟

 

دکتر محققی در جواب این سوال که اگر دولت نظارت کند آیا می توان به عملکرد این دستگاه ها امیدوار بود می گوید: «همه چیز دولتی نیست. نفس بعضی از کارها خیلی حساس است و حتی با نظارت دولت هم نمی توان خیلی از انجام درست آنها مطمئن بود از طرفی با افزایش نظارت باز هم جای خیلی چیزها خالی است. ازدواج یک فرآیند واقعی است و به نظر می رسد در جامعه ما که هنور برای آن دنیای مجازی کاملا از دنیای واقعی جداست نمی توان بخشی از یک فرایند واقعی را به دنیای مجازی سپرد. مسئله این است که چون به این ماجرا دید خوبی وجود ندارد این موضوع به ضرر خانم ها تمام می شود و دیده شده که دراغلب مواقع به زنان انگ زده می شود. مسئله دیگر این است که وقتی روند ازدواج را خانواده ها شروع کنند و وقتی جوانان کسی را که برای ازدواج انتخاب می کنند به خانواده معرفی کنند، خانواده بخشی از مسئولیت کار را مثل تحقیق کردن درباره فرد مورد نظر و همینطور یاری کردن فرزند خود در انتخاب صحیح به عهده می گیرند حالا سوال اصلی این است که آیا این سایت ها هم این مسئولیت ها را قبول می کنند یا اینکه تنها به معرفی افراد به هم می پردازند و بقیه کار به خودشان می سپارند؟»

با توجه به این حرف ها می توان فهمید که در مورد مقوله ازدواج اینترنتی مطالعات زیادی باید انجام شود و سپس دست به اقدام عملیاتی بزنند. و نکته آخر اینکه شبکه های اجتماعی به تنهایی دارند وظیفه آشنا سازی جوانان را با هم انجام می دهند و بخش بزرگی از این آسیب ها را به عهده دارند به نظر می رسد که با رسمی کردن موضوع ازدواج اینترنتی بتوان بخشی از آسیب ها را در این زمینه پیشگیری نمود و به مخاطبین این سایت ها کمک کرد تا در راستای اهدافی معقول و چارچوبی موجه و با نظارت افرادی متخصص و راهنما بهتر بتوانند در معرفی افراد به یک دیگر تلاش و حرکت کنند. 
منبع:تبيان
 



ازدواج اینترنتی فرصت یا تهدید؟


ازدواج اینترنتی فرصت یا تهدید؟

اینترنتی شدن روابط اجتماعی در جامعه امروز ایران به طرز ناباورانه ای بیان کننده این واقعیت است که گپ و گفت ها و مراودات دوستانه در دنیای مجازی به شکل نگران کننده ای در حال تبدیل شدن به فرهنگی پذیرفته شده است.

امروزه بشر استفاده از وسایل ارتباط جمعی چون اینترنت، ماهواره و رایانه را جز» لاینفک زندگی خود می داند. دنیای جدید نیز شیوه نوین را برای زندگی می طلبد و از همین رو زندگی نسل جدید با نسل گذشته متفاوت شده است به طوری که بسیاری از افراد ترجیح می دهند امور روزمره و گاه ضروری زندگی خود از جمله ازدواج و تجارت را از طریق اینترنت پیگیری کنند.

با نگاهی گذرا به دنیای اینترنت و تفحصی کوتاه در دنیای سایبر مشخص می شود که چند ده سایت دوست یابی و همسریابی با امکانات منحصر بفردی چون آلبوم تصاویر، تالارهای گفتگو و چت روم ها این زمینه را بوجود آورده اند که جوانان به سمت و سوی آشنایی های بی سرانجام کشیده شده بی آنکه از عواقب دردسرساز آن آگاه باشند.

این روزها ازدواج اینترنتی به یکی از مباحث مورد علاقه برخی جوانان تبدیل شده است که از این طریق شریک زندگی آینده خود را از آن طریق می یابند. چنین روندهایی تشکیل خانواده در ایران را با ابهاماتی رو برو کرده است. نخست آنکه خیلی ها با انگیزه دوست یابی وارد این سایتها شده اما پس از جدی شدن مباحث و اصرار یکی از طرفها به ازدواج، فرد برای تداوم رابطه حاضر به پذیرش آن شده در حالیکه خود نیز می داند که هیچ جدیتی در این موضوع ندارد.

تحقیقات نشان می‌دهد 80 درصد پسرها حاضر نیستند با دخترانی که قبلاً با آن‌ها رابطه صمیمی داشته‌اند ازدواج کنند و برای استفاده یا سوء‌استفاده جنسی به سایت‌های دوست و همسریابی مراجعه می‌کنند. چون واقعاً قصد ازدواج ندارند و هدفشان فریب دختران است

چت کردن نقطه شروع آشنایی اینترنتی است. ابزاری که از نظر خیلی ها وسیله مناسبی برای برقراری  ارتباط با افراد مختلف به شمار می رود و حتی برای انتخاب شریک زندگی خود هم به آن متوسل می شوند. البته قرار نیست پیش داوری کنیم و پرونده شناخت چتی را از همین اول ببندیم چرا که خیلی ها معتقدند با تغییر جوامع و رایج شدن روش های ارتباطی جدید، چت کردن هم می تواند جایگاه خود را به عنوان یک روش ارتباطی پیدا کند. به هر حال حتی اگر این فرضیه هم درست باشد، باید دید که در زمان فعلی و جامعه امروزی ما، چت کردن چقدر برای برقراری رابطه مناسب است و مهم تر از آن چقدر می تواند برای هدفی مثل ازدواج به کار گرفته شود.

مشکل اساسی این شیوه ی آشنایی این است که چون افراد در آن با هم ارتباط رو در رو و حضوری ندارند، شناخت، منحصر به گفته های افراد می شود. از آنجایی هم که اغلب نوجوانان و جوانان احساسی و عاطفی هستند به سخنان غیر واقعی فرد مقابل و تناقض های گفتاریش توجه نداشته و پس از گذشت مدتی به فرد مقابل علاقه مند می شوند.

تعارض رفتاری در پس رنگ و لعاب مجازی

متاسفانه پذیرش ازدواج اینترنتی به عنوان یک فرهنگ، مساله ای است که حتی فکر خانواده ها را هم به خود مشغول کرده است.

ارزیابی های آماری در یکی دو سال گذشته حاکی از آن بود که بی برنامگی در امر ازدواج، جامعه را با وضعیت نگران کننده ای روبرو کرده و چنانچه آمار جوانان در سن ازدواج و نا توان از ازدواج همچنان ادامه یابد در 10 سال آینده بر حسب جمعیت دختر و پسر و برخی متغیرهای کیفی چون افزایش دختران تحصیلکرده با یک درهم ریختگی و نا همترازی گیج کننده روبرو خواهیم بود.

سایت های اینترنتی مطمئنا قصد الهی ندارند

ارین منش نایب رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ازدواج اینترنتی را برای گسترش آشنایی دختران با پسران مفید می داند و می گوید: اگر جنبه آگاهی بخشی این وسیله نادیده گرفته شود و با یک نگاه احساسی و ناآگاهی یک فرد بخواهد همسرش را از طریق اینترنت برگزیند و نقش اینترنت در تشکیل خانواده احساسی باشد و برپایه احساسات، یک خانواده بنا شود، اینترنت را نباید در انتخاب همسر استفاده کرد اما اگر اینترنت بر آگاهی و آشنایی بیشتر طرفین ازدواج بیافزاید بسیار وسیله پسندیده ای است.

چون در فرهنگ ایرانی موانع زیادی برای ارتباط طولانی قبل از ازدواج بین خانواده های جوانان وجود دارد و جوانان نمی توانند با خصوصیات یکدیگر آشنا شوند استفاده از این ابزار برای آشنایی پیش از ازدواج مطلوب و مفید خواهد بود البته باید اطلاعات و خصوصیاتی که افراد از همدیگر می دهند خصوصیات واقعی باشد و فقط شرایط مثبت افراد گفته نشود.

وی با تاکید بر اینکه نباید یک پدیده وارداتی را با همان شرایط که در خارج از ایران وجود دارد، در جامعه ایران برپا کرد، گفت: باید ارزش های اسلامی در همسرگزینی اینترنتی لحاظ شود. آرین منش چت کردن را وسیله مناسبی برای ازدواج نمی داند، بلکه آن را بیشتر برای سرگرمی می داند و معتقد است که چت در این ماجرا نباید مهم تلقی شود چرا که بعید است فردی برای کسب اطلاعات کامل و همسر گزینی واقعی به اینترنت مراجعه کند

ازدواج اینترنتی خوب یا بد

هنوز زمان زیادی از قتل دختر جوانی که به سودای ادامه تحصیل در امریکا فریب پسری از آن سوی آب‌ها را خورده بود نمی‌گذرد. این دختر بر سر اشتباه خود و خانواده که به اندک اطلاعاتی که از جوان خواستگار داشتند اکتفا کرده بودند، جان خود را گذاشت اما ازدواج‌های موفق زیادی هم شکل گرفته است که مبنای رابطه آن دنیای مجازی بوده است.

آسیب شناسان اجتماعی در بررسی‌هایی که در این مورد صورت داده‌اند به این نتیجه رسیده‌اند که ازدواج در شرایط آشنایی در سایت‌های همسریابی اینترنتی حتی اگر با نظارت نهادهای واقعی هم صورت بگیرد چون براساس آگاهی نیست موفق نخواهد بود. از سوی دیگر این مسأله می‌تواند به سوء‌استفاده‌های عاطفی از یک قشر خاص منجر شود.

مشکل اساسی این شیوه ی آشنایی این است که چون افراد در آن با هم ارتباط رو در رو و حضوری ندارند، شناخت، منحصر به گفته های افراد می شود. از آنجایی هم که اغلب نوجوانان و جوانان احساسی و عاطفی هستند به سخنان غیر واقعی فرد مقابل و تناقض های گفتاریش توجه نداشته و پس از گذشت مدتی به فرد مقابل علاقه مند می شوند

تحقیقات نشان می‌دهد 80 درصد پسرها حاضر نیستند با دخترانی که قبلاً با آن‌ها رابطه صمیمی داشته‌اند ازدواج کنند و برای استفاده یا سوء‌استفاده جنسی به سایت‌های دوست و همسریابی مراجعه می‌کنند. چون واقعاً قصد ازدواج ندارند و هدفشان فریب دختران است.

بررسی درخواست‌های سایت‌های همسر‌یابی نیز نشان می‌دهد اغلب دختران قصد خود را ازدواج و اغلب پسران دوستی مطرح می‌کنند.

با این همه فعالیت سایت‌های همسریابی در حال حاضر با امکانات منحصر بفردی چون آلبوم تصاویر، تالارهای گفت‌و‌گو و چت روم‌ها ادامه دارد و این اتفاقی است که در کشورهای اروپایی نیز شاهد شکل‌گیری و رواج آن هستیم اما مبنا در این ارتباطات در اروپا بیشتر صداقت است و این ناشی از فرهنگ درست سایت‌های همسریابی در آن کشورها است.

اما در کشور ما هنوز فرهنگ استفاده مناسب از چنین فضایی وجود ندارد و به نظر می‌رسد این‌گونه‌ آشنایی در موارد بسیاری با دروغ و فریب همراه می‌شود و محل سوء‌استفاده برخی از افراد است که چیزی برای مخفی کردن دارند.

فرهنگ سازی ازدواج اینترنتی در جامعه برای شکل گیری یک خانواده سالم نیازی ضروری است. ایجاد زمینه های شناخت و فراهم نمودن امکان مشاوره بعد از آشنایی و ملاقات همچنین تحقیق و بررسی درباره مورد برگزیده شده نیز نباید مورد غفلت قرار گیرد.

مساله ای که نه تنها خود جوانان بلکه تمامی مسئولان ذیربط هم برای ساماندهی این نوع آشنایی و ازدواج، باید به آن توجه کافی داشته باشند. فقدان آموزش به عنوان کلیدی ترین چالش امروز در بحث ازدواج این امکان را فراهم ساخته که شیوه های همسریابی در کشور تحت تاثیر برخی انگیزه های انحرافی از ماهیت دوگانه ای برخوردار شود.

اثرات انحرافی این شیوه طبعا پیامدهای زیانباری را متوجه روح و روان جوانان این کشور خواهد کرد.همسریابی اینترنتی با این که ممکن است مراحل نهادینه شدن در کشور را طی کند اما باز هم با توجه به ماهیت پنهان فضای مجازی برای فرار انسانها از واقعیت و استفاده از نقاب در مقابل یکدیگر; یک شیوه انحرافی برای فایق آمدن بر مشکل انتخاب گزینه صحیح است در حالی که اتکا به این روش متضمن خطراتی است لذا یک از کارکردهای کاهش آسیب شناسی اینترنتی ایجاد محدودیت در برخی سایت‌هاست به این معنی که گزینه همسریابی در همه پایگاه‌های اینترنتی موجود نباشد و تنها برخی از سایت‌های دینی و فرهنگی از این امکان برخوردار شوند همچنین پرهیز از ارتباط مجازی طولانی‌مدت را نیز باید دیگر راهکار دانست به طوری که پس از آنکه کاربران اطلاعات مقدماتی را از یکدیگر کسب کردند، شرایط آشنایی چهره به چهره آنها تحت نظر خانواده فراهم شود تا رابطه مجازی محدود به مدت کوتاهی شود.

منبع:تبيان



ازدواج‌های اینترنتی و آسیب‌های آن


ازدواج‌های اینترنتی و آسیب‌های آن

چندی پیش،رئیس سازمان ملی جوانان دربارهء افزایش ازدواج‌های اینترنتی هشدار داد و گفت:نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد آسیب‌های ازدواج‌های اینترنتی باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند.،رئیس سازمان ملی جوانان،
در حاشیهء یکی‌ از جلسات هیأت دولت در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگاران،در پاسخ به سؤالی دربارهء گسترش ازدواج‌ اینترنتی،با اشاره به این‌که تشکیل خانواده نیاز به شناخت زیادی از دو طرف دارد،گفت:شناسایی‌هایی که از طریق ارتباطهای‌ اینترنتی میان افراد صورت می‌گیرد،بیشتر مورد سوء استفادهء انسان‌های شیاد است و خانواده‌ها،به ویژه جوان‌ها،باید به آن توجه بیش‌تری کنند.
او به خانواده‌ها دربارهء ازدواج‌های اینترنتی هشدار داد و خواستار مراقبت بیشتر والدین‌ نسبت به فرزندان خود در این زمینه شد.


اولی‌اش 25 سال پیش

این اولین بار نیست که موضوع ازدواج‌های اینترنتی،مورد توجه مسئولان فرهنگی کشورمان قرار می‌گیرد؛تقریبا از همان زمانی که دسترسی به اینترنت در ایران گسترش پیدا کرد و همگانی شد،موضوع ارتباطهای اینترنتی هم به میان‌ کشیده شد.این موضوع البته در غرب،چندان جدید نیست. همین چند وقت پیش بود که نخستین ازدواج اینترنتی،25 ساله شد.این زن و شوهر که در سال 1982 میلادی از طریق‌ کامپیوتر با هم آشنا شده و ازدواج کرده بودند،بیست و پنجمین‌ سالگرد ازدواجشان را جشن گرفتند.

از آن هنگام تاکنون دنیای مجازی اینترنت بسیار متحول شده‌ و گپ اینترنتی یا چت و دوست‌یابی اینترنتی برای خیلی‌ها به یک‌ سرگرمی روزمره تبدیل شده که در بسیاری از موارد به زندگی‌ مشترک انجامیده است.

تماس‌های اینترنتی از جمله راه‌هایی است که برای آشنا کردن‌ افراد در مواردی که امکان این آشنایی خارج از دنیای مجازی‌ ممکن نبوده،مورد استفاده قرار گرفته است.به دلیل ندیدن‌ طرف مقابل و امکان جعل هویت،تماس‌های اینترنتی عیوب و خطرهایی نیز در بر دارد که تجربهء یافتن عشق یا همدم را در دنیای مجازی مشکل و پیچیده می‌کند.


آشنایی با چند کلیک

پیدا کردن شریک زندگی مناسب یکی از مهم‌ترین چالش‌های‌ زندگی است.اما اکنون تنها با فشار دادن چند کلید می‌توان‌ عضو سایتی شد که هزاران نفر از اقصی نقاط دنیا برای یافتن‌ دوست یا شریک زندگی،در آن عضو شده‌اند.با فراگیر شدن‌ اینترنت در دنیا،استفاده از اینترنت و شبکه‌های دوست‌یابی،یکی‌ از پرطرفدارترین شیوه‌های دوست‌یابی است و ایرانیان هم از این مقوله مستثنا نیستند.سایت‌های مخصوص دوست‌یابی و چت‌روم‌های ایرانیان،هواداران زیادی به ویژه در میان جوانان‌ دارد.


تجربهء افرادی که به سایت‌ها مراجعه می‌کنند چیست؟

روشنک دختر 25 ساله‌ای است که مقیم‌ بریتانیاست و یکی از کسانی است که مرد رؤیاهایش را در اینترنت جست‌وجو کرده.او دربارهء روی آوردن به اینترنت و دوست‌یابی‌ از این طریق می‌گوید:«یکی از دوستانم ازدواج‌ خیلی موفقی داشت که از همین طریق انجام‌ شده بود.این امر مرا تشویق می‌کرد که آن‌لاین دوست پیداکنم.»
علی سی و پنج ساله،نظر متفاوتی دارد:«روش ترجیحی‌ من آن نیست،چون شما نه شخص را می‌بینید و نه صدایش‌ را می‌شنوید و در نشستن و نوشتن پشت کامپیوتر هم خوب‌ نیستم و برایم کمر درد می‌آورد و اذیتم می‌کند.»

خیلی‌ها معتقدند که آشنایی‌ها در فضای مجازی اینترنتی‌ مثل بازی کودکانهء گل یا پوچ است که نمی‌توان حدس زد کسی که با او مواجه می‌شوید چگونه است.
البته این حرف شبیه به حرف قدیمی‌ترهاست که می‌گفتند ازدواج مثل هندوانهء سربسته است و نمی‌توان فهمید داخلش‌ چیست.هرچند این حرف زمانی زده شده که از اینترنت و ازدواج‌های اینترنتی خبری نبود.

صرف‌نظر از جوانب مثبت و منفی ارتباطات اینترنتی و قرارهای مجازی،اینترنت بدون شک فرصتی مهیا کرده که‌ ایرانیان بدون نگرانی از فاصله و مرز به یافتن فرد مورد نظر خود بپردازند و با فرصت برابری که برای زنان و مردان‌ فراهم است،دیگر،زنانی که در انتظار ازدواج‌اند،به انتظار خواستگار موعود در خانه نمی‌نشینند و خود آستین بالا می‌زنند.

هرچه هست،ازدواج اینترنتی هم رفته رفته دارد به یکی از شیوه‌های آشنایی به منظور ازدواج تبدیل می‌شود؛شیوه‌ای‌ که اگر به درستی و صادقانه مورد استفاده قرار نگیرد،خانواده‌ای‌ با بنیان‌های سست نتیجه‌اش است که به زودی از هم فرو می‌پاشد.

منبع:دانشجو



ازدواج اینترنتی


ازدواج اینترنتی

مفهوم ازدواج اینترنتی (E-Marriage) مفهوم جدیدی است که از دهه نود، وارد ادبیات عام آی تی شد و در حقیقت به ازدواجی اشاره می کند که طرفین با استفاده از قابلیت های موجود در رسانه مالتی مدیای وب، همدیگر را شناخته و پس از تبادل اطلاعات متنی، صوتی و تصویری با یکدیگر، زمینه برای برقراری یک آشنایی در محیطی غیرمجازی فراهم می شود و در نهایت امر، رضایت طرفین است که اساس ازدواج را شکل می دهد.

پیش از این در محیط های سنتی، به دلیل نبود تمرکز افراد از مذاهب، افکارو ملل مختلف در محیطی مبتنی بر اطلاعات و ارتباطات، امر شناسایی افراد و برقراری لینک تعاملی جهت شناخت زوجین از یکدیگر، تنها بر مبنای رفتارهای سنتی و بومی خانواده ها یا آشنائیت های دیگر صورت می گرفت.
با استقرار شبکه های اطلاع رسانی، کاریابی، خرید و فروش و آموزش از راه دور و گسترش فازهای مختلفی از بسته های دولت الکترونیک در کشورهای مختلف جهان، آرام آرام، زمینه برای شکل گیری ازدواج هایی بر مبنای وب، فراهم شد.
کلبه های الکترونیکی جدیدی که در قالب دهکده جهانی مک لوهان کانادایی در حال شکل گرفتن است، مختصات مناسبی برای روی دادن ازدواج با بستر های الکترونیکی و جهت بخشی به فرهنگ های ملل با رویکردهای پست مدرنیسم، پدیدار کرده است که به عقیده برخی کارشناسان جامعه شناسی، خیلی هم نباید به فال نیک گرفته شود.
ابزارهایی که فرهنگ ساز هستند و به ایدئولوژی های انسان ها شکل و جهت می دهند، به خودی خود ساخته نمی شوند. ساختارهای هدفمند و هوشمندی، با طرح ریزی مبانی علمی و عملی فراگیری، قصد به وجود آوردن سلاح هایی برای هدایت فرهنگ های مختلف ملل را دارند. این مقاصد، براساس خواسته های تعریف شده و در محدوده زمانی و مکانی معین و در قالب تابعی با متغیرهای رفتارهای متنوع شکل می گیرد.
هر ابزاری برای انهدام، ترغیب، تهدید و تهییج مبانی فکری و عقیدتی هر ملتی، متفاوت است. ابزارهای فرهنگ ساز، ابزارهایی هستند که با شناخت حداکثری از ظرفیت ها و پتانسیل های فرهنگ های محلی، بومی و ملی کشورها، قصد هدایت آرام آنها را به سمت و سوی مشخصی در نظر دارند. امروزه، بنا به گفته متخصصان جامعه شناسی و ارتباطات، ابزار رسانه ها و در صدر آن رسانه های آی تی مدار را به عنوان یکی از برترین ابزارهای موثر در زمینه فرهنگ سازی برشمرده اند.
این ابزار می تواند در وسعتی گسترده و با تحت تاثیر قراردادن حجم زیادی از مخاطبان، بیشترین اثربخشی فکری و رفتاری را بر روی مخاطب ایجاد کرده و با ظرفیت های مالتی مدیا و فراگیر، زمینه بروز فرهنگ هایی که امروزه از آنها به فرهنگ های سایبرنتیکی یاد می کنند، فراهم کند. اینترنت، از قوی ترین ابزارهای فرهنگ ساز در جامعه امروزی ما به شمار می آید. یک میلیارد کاربر باسواد، علاقه مند و با جامعه آماری متنوع از ملل مختلف، در بزرگترین رسانه آن لاین جهان، جمع شده اند و روزانه هزاران گیگابایت داده را بر روی صفحات html منتقل می کنند.
در بین میلیون ها داده ای که مورد تبادل قرار می گیرد، پست الکترونیک، انجمن های تخصصی متنی و مسنجرهای صوتی و تصویری، بیشترین حجم بازدید کاربران و بالاترین میزان استفاده از ابزارهای آی تی را به خود اختصاص داده اند.
این ابزارها، حامل و حاوی پیام هایی هستند که بسیاری از آنها به دلیل ضریب اثربخشی رسانه ای و ارتباطی خود، به تنهایی یک ابزار فرهنگ سازی قوی به شمار می روند. فرهنگی که ماحصل محیط های گفت وگو است، تا حدی فرهنگ مبتذلی است که نرم های یک ارتباط صحیح و منطقی در عالم غیرمجازی، آن را تایید نمی کند. مبتذل شدن اینچنین ارتباطاتی، به معنای فساد اخلاقی نیست! بلکه متغیرهای اثرگذار که نوع نگارش، گفتار و عقاید کاربران تالارهای کنفرانس اینترنتی را شکل می دهد، به دلیل نبود حس فیزیکی و شناخت حداقل کاربران از یکدیگر، در تبیین شاخص های انسانی محیط سنتی با مشکل روبه رو می شوند.
ازدواج اینترنتی نیز معمولاً در چنین محیط هایی شکل می گیرد. اپل تاک، چت یاهو، گوگل و برخی از محیط های گفت وگو و دوست یابی متنی و تصویری فارسی، امروزه قرارگاه عاشقان چت دوست و وبگرد ایرانی به شمار می رود. گستردگی و فراگیری این نوع ارتباطات، هر روز در سایت های معتبر و حتی خبری اینترنت تبلیغ و ستایش می شود.
اگر چه چنین بسترهایی، در تمرکز شناخت کاربران مختلف با یکدیگر موثر است، اما از سویی، نمونه های آشکار نقض حقوق کاربران مونث را به همراه دارد. انتقال ناخواسته تصاویر و متون مختلف، هک سیستم کامپیوتری کاربران زن و تشویش و مخاطراتی که برخی از کاربران ناقض حقوق سایبر، برای این دسته از user ها به وجود می آوردند، از نمونه های چنین نقض حقوقی در سایه تمایلات ازدواج اینترنتی! تلقی می شود. به هر حال شاید در آینده ای نزدیک، همان طور که تاکنون ۷ دادگاه الکترونیکی در کشور تشکیل شده است، شاهد دفاتر رسمی ازدواج و طلاق در اینترنت باشیم، اما به هر حال، در آرمانی ترین شرایط الکترونیکی دهکده جهانی، و با همه خوبی ها و بعضاً کاستی هایی که فناوری نوین برای ما به ارمغان آورده است، ازدواج اینترنتی راه حل حکم شده مناسبی برای کل بشریت، حتی تا سده های آینده نیست.
البته برخی مراکز رسمی و غیررسمی در دنیا، بانک اطلاعات الکترونیکی همسریابی را برای علاقه مندان فراهم کرده اند، تا آنها بتوانند با مراجعه به این مراکز، اطلاعات حداقلی را نسبت به فرد مورد نظر خود انتخاب کنند و بر روی آن به تحقیق بپردازند. اما این روش نیز با وجود آن که بستر ارتباطی آن الکترونیکی و شاخص های ارتباطی طرفین با یکدیگر، آی تی مدار است، باز هم حکم نهایی ازدواج را، رفتارها و اعتقادات فارغ از محیط مجازی (سنتی) تعریف و تبیین می کند که باید به آن توجه داشت.
در ایران نیز دولت نباید نقش انفعالی در مورد بحث های اجتماعی اینترنت نظیر ازدواج اینترنتی و آسیب های فرهنگی آی تی مدار، داشته باشد. چرا که عدم هدایت و آگاهی صحیح و فراگیر کاربران از چالش ها و حتی پتانسیل های موجود، با توجه به جمعیت جوان کشور، در آینده ای نزدیک، فناوری روز با اشکال ماهواره ای و اینترنتی خود، بسته های فرهنگی مزین شده جالبی را به فرهنگ و باورهای ملی و بومی ما تحمیل می کند که تقابل غیرهوشمندانه، آسیب های فراوانی را به امنیت اجتماعی و فکری شهروندان ایرانی خواهد زد .

منبع:حق گستر



ازدواج به سبک اینترنتی


ازدواج به سبک اینترنتی

رئیس سازمان ملی جوانان درخصوص افزایش ازدواج های اینترنتی هشدار داد و گفت:  نظرسنجی ها نشان می دهد آسیب های ازدواج های اینترنتی باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. علی اکبری رئیس سازمان ملی جوانان در حاشیه جلسه هیئت دولت در گفتگو با خبرنگاران در پاسخ به سئوالی در خصوص گسترش ازداوج های اینترنتی، با بیان اینکه تشکیل خانواده نیاز به شناخت زیادی از دو طرف دارد، اظهار داشت

شناسایی هایی که از طریق ارتباط های اینترنتی میان افراد صورت می گیرد، بیشتر مورد سوء استفاده انسان های شیاد است و خانواده ها به ویژه جوان ها باید به آن توجه بیشتری کنند.
وی به خانواده ها در خصوص ازدواج های اینترنتی هشدار داد و خواستار مراقبت بیشتر والدین نسبت به فرزندان خود در این زمینه شد.معاون پژوهشی مرکز مطالعات و پژوهش های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه هم در این خصوص هشدار داد و گفت: ازدواج اینترنتی در کشور رو به افزایش است.

شهلا کاظمی پور گفت: آمار ازدواج های اینترنتی در حد نگران کننده ای نیست ولی به مرور زمان امکان افزایش این مسئله وجود دارد. در حال حاضر می توان گفت از هر 100 مورد ازدواج 2 ازدواج اینترنتی رخ می دهد اما می تواند در آینده افزایش یابد. وی ادامه داد: آمار دقیقی درباره ی ازدواج های اینترنتی وجود ندارد و معمولا کمتر پیش آمده که افراد شیوه ی ازدواج خود را بگویند.

وی گفت: پرسشنامه ای تهیه شده که در این زمینه می تواند کمک خوبی باشد ضمن  این که این پرسشنامه تا چند ماه آینده منتشر می شود و با توجه به اطلاعات ذکر شده در پرسشنامه ها می توان به ارائه نظرات علمی پرداخت. معاون پژوهشی مرکز مطالعات و پژوهش های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه تصریح کرد: آمار موجود نشان می دهد که طلاق در کشور در حال افزایش است و میزان آن بالا رفته است. کاظمی پور به دلایل مختلفی که در این زمینه وجود دارد اشاره کرد و گفت: یکی از دلایل افزایش طلاق شیوه همسر گزینی است که از خانواده،  همسایه و همکاران به سمت آشنایی های خیابانی و لحظه ای و ازدواج های اینترنتی که نوع جدیدی محسوب می شود، سوق پیدا کرده  است.
در آشنایی های اینترنتی بعید است که افراد بتوانند شناخت پیدا  کنند و معمولا در ابتدا با یکدیگر آشنا می شوند و قول و قرارها گذاشته می شود و بعد از آن برای پیدا کردن شناخت بر یکدیگر اقدام می کنند.
در حالی که در گذشته حضور خانواده ها و یا معرف ها پررنگ بود و معمولا افرادی که دختر یا پسری را معرفی می کردند سعی داشتند تا خانواده ها نیز یکدیگر را کاملا بشناسند. به اعتقاد کاظمی پور ازدواج اینترنتی یکی از صور ازدواج ها و آشنایی های لحظه ای هستند. در آشنایی های لحظه ای چهره  و رفتار ممکن است مد نظر قرار گیرد اما در ازدواج های اینترنتی این امکان نیز وجود ندارد و غیابی است و فرد شخصیت خود را  هر گونه که تمایل داشته باشد به دیگری عرضه می کند.

معاون پژوهشی مرکز مطالعات و پژوهش های جمعیتی آسیا و اقیانوسیه در ادامه با اشاره به نحوه این آشنایی های اینترنتی در خارج از کشور  بیان کرد: در خارج از کشور فرهنگ متفاوتی وجود دارد و افراد نمی توانند از طریق اینترنت خود را معرفی کنند بلکه سازما ن هایی هستند که شخصیت فرد را با انجام تست های روان شناسی مورد ارزیابی قرار می دهند و پس از آن اطلاعات فرد بر روی سایت قرار می گیرد و بایدتوجه داشته باشیم که اینترنت وسیله ثانوی است نه اولیه.وی ادامه داد: در خارج از کشور سازمان هایی هستند که در این راستا حرکت می کنند اما در کشور ما از طریق چت صورت می گیرد واین بسیار مشکل زاست .

منبع:آکاایران



بررسی سایتهای همسریابی و ازدواج اینترنتی ( خوب یا بد )


بررسی سایتهای همسریابی و ازدواج اینترنتی ( خوب یا بد )

مقدمه

انسان دارای مجموعه ای از نیازها و غرایزی است که ارضاء نشدن و یا نقص در ارضای هر کدام از آن ها موجب تزلزل در شخصیت می گردد و ازدواج، بهترین پاسخ به این غریزه است. رهبانیت و پس زدن این غریزه هم کار صحیحی نمی باشد، چون جز تشنگی سیری ناپذیر و تنوّع طلبی و اضطراب، چیز دیگری در پی نخواهد داشت؛ بنابر این باید به ضرورت تأمین نیاز جنسی توجّه نمود، اما نه تنها از بعد مادّی و جسمانی. با تأمین صحیح این غریزه، نه تنها فرد از لحاظ روانی و اخلاقی به آرامش می رسد، بلکه جامعه نیز از سلامت اخلاقی و امنیت روانی و پایدار برخوردار خواهد شد. به هر حال، ازدواج نقطه آغاز شیرین زندگی مشترک زن و مرد است. امروزه در جامعه ای زندگی می کنیم که نمی توان برخی واقعیات را نادیده گرفت. ارتباطات ناسالم و یا برخی ازوداج هایی که انجام گرفته، بر اساس معیارهای غیر عاقلانه و غیر دینی بوده که سرانجامی جز جدایی و طلاق، کلاهبرداری و سوء استفاده جنسی و مالی، شیادی و هرزه گری و... در برنداشته است و بلای خانمان سوز جامعه و خانواده ها شده است. در اینجا بنابر ضرورتی که تا حدودی گریبانگیر جامعه به ویژه در فضای مجازی شده است؛ انواع ازدواج ها، به ویژه «ازدواج اینترنتی(E-Marriage)» خوبی ها و کاستی ها و آسیب های آن را بررسی می کنیم.

انواع ازدواج


1. ازدواج احساسی

برخی از دختران و پسران در جوامع امروزی، به ویژه در جوامع شهری، بر اساس احساسات و یا نظر اول به طرف مقابل خود پسر یا دختر  با نشان دادن چراغ سبز، و با زبان بی زبانی و جملات عاشقانه و رمانتیک به تدریج عاشق و شیفته یکدیگر شده و برنامه ازدواج را بر اساس احساس طراحی می کنند. اینگونه ازدواج ها بر اساس معیارهایی از قبیل چهره، ثروت، پرکردن خلاء عاطفی، عدم اعتماد به نفس و عطش جنسی انجام می شوند و در حقیقت زوج های جوان در مرحله آشنایی پیش از ازدواج به دور از تفکر منطقی و با احساسات زودگذر تصمیم می گیرند و وارد زندگی مشترک می شوند. به مرور زمان، بعد از فروکش کردن هیجان های آتشین، متوجه اشتباه احساسی خود می شوند. زیرا بر اساس احساس و ظاهر! تصمیم گرفته شده نه از روی عقل و خرد. نهایت اینکه؛ پدران، مادران و یا نزدیکان آنها؛ از روی دلسوزی و نصیحت، به کمک چنین زوج های احساساتی می شتابند. ناگفته پیداست غالبا این نوع پیوندها؛ که منشا آن عشق و احساس بوده است؛ هرگز توصیه نمی شود و پایدار نیستند و به تدریج رنگ می بازند.


2. ازدواج عاشقانه

این نوع ازدواج کمی از ازدواج های احساسی بالاتر است. دختر و پسر هر دو یکدیگر را دوست دارند و به یکدیگر اظهار علاقه می کنند و به عهد خود پایبندند. آنان سعی می کنند رفتارهای کودکانه نشان ندهند و حالت های عاشقی را تمرین کنند. بالاخره با اصرار، ازدواج و پیوند، بین هر دو انجام می شود. هر کسی هم که آنها را می بیند و یا از ازدواج آنها با خبر می شود. این گونه قضاوت می کند که هر دو یکدیگر را دوست دارند، اگر بد باشند برای خودشان بدند اگه خوبند برای خودشان خوبند.


3. ازدواج عاقلانه

این نوع ازدواج بر اساس اصول اعتقادی، دینی و مذهبی، رعایت نظم اجتماعی و توجه به بافت جامعه و خانواده های طرفین انجام می شود. اگر احساسی هم در این ازدواج باشد معمولا به تدریج به سمت و سوی عقل پیش می رود. ازدواج هم که صورت گرفت یک ازدواج شرعی و یک قرارداد اجتماعی و توجه به بافت جامعه دینی و خانواده های طرفین انجام شده است. هر دو بسیار پایبند و مقید به رعایت حقوق و وظائف زن و شوهری هستند. انتظار دختر و پسر از این ازدواج درک منطقی متقابل از یکدیگر است.

هر کسی هم که از این ازدواج با خبر می شود قضاوت خوبی درباره آنها دارد و به عنوان یک زوج موفق یاد می کنند. و گزافه نگفته ایم که بهترین ازدواج همان، ازدواجی است که عاقلانه و آمیخته از حس عاشقانه است. ازدواجی که با عقل آمیخته شده و همراه با عشق و احساس باشد. در واقع این نوع ازدواج، را شرع مقدس اسلام بر آن صحه گذاشته و تاکید نموده که در محدوده قانونی شریعت بگنجد، نه فراتر از آن.


4. ازدواج اینترنتی(زن اینترنتی و شوهر اینترنتی)

پیدا کردن شریک زندگی مناسب یکی از مهم ترین اتفاقات زندگی در جوامع مختلف محسوب می گردد. ازدواج اینترنتی (E-Marriage) مفهوم جدیدی است که از دهه نود، وارد ادبیات عام آی تی شد. طرفین با استفاده از قابلیت های موجود در رسانه مالتی مدیای وب، همدیگر را شناخته و پس از تبادل اطلاعات متنی، صوتی و تصویری با یکدیگر، زمینه برای برقراری یک آشنایی در محیطی غیرمجازی فراهم می شود و در نهایت امر، رضایت طرفین است که اساس ازدواج را شکل می دهد. به عبارتی دیگر؛ امروزه تنها با فشار دادن چند کلید می توان عضو پایگاه و سایتی شد که هزاران نفر از نقاط دنیا برای یافتن دوست یا شریک زندگی، در آن عضو شده و وبگردی می کنند. با فراگیر شدن اینترنت در دنیا، استفاده از اینترنت و شبکه های دوست یابی، یکی از پرطرفدارترین شیوه های دوست یابی است و ایرانیان هم از این مقوله مستثنی نیستند تأسیس سایت های مخصوص دوست یابی و چت روم های ایرانیان، هواداران زیادی به ویژه در میان جوانان دارد.

در گذشته ای نه چندان دور دختر و پسر در محیطی مبتنی بر اطلاعات و ارتباطات، امر شناسایی افراد و برقراری لینک تعاملی جهت شناخت زوجین از یکدیگر، تنها بر مبنای رفتارهای سنتی و بومی خانواده ها یا آشنایی های دیگر صورت می گرفت. با استقرار شبکه های اطلاع رسانی، کاریابی، خرید و فروش و آموزش از راه دور و گسترش فازهای مختلفی از بسته های دولت الکترونیک در کشورهای مختلف جهان، آرام آرام، زمینه برای شکل گیری ازدواج هایی بر مبنای وب، فراهم شد. کلبه های الکترونیکی جدیدی که در قالب دهکده جهانی مک لوهان کانادایی در حال شکل گرفتن است، مختصات مناسبی برای روی دادن ازدواج با بستر های الکترونیکی و جهت بخشی به فرهنگ های ملل با رویکردهای پست مدرنیسم، پدیدار کرده است که به عقیده برخی کارشناسان جامعه شناسی، خیلی هم نباید به فال نیک گرفته شود.

ابزارهایی فرهنگ ساز

ابزارهایی که فرهنگ ساز هستند و به ایدئولوژی های انسان ها شکل و جهت می دهند، به خودی خود ساخته نمی شوند. ساختارهای هدفمند و هوشمندی، با طرح ریزی مبانی علمی و عملی فراگیری، قصد به وجود آوردن سلاح هایی برای هدایت فرهنگ های مختلف ملل را دارند. این مقاصد، براساس خواسته های تعریف شده و در محدوده زمانی و مکانی معین و در قالب تابعی با متغیرهای رفتارهای متنوع شکل می گیرد.

هر ابزاری برای انهدام، ترغیب، تهدید و تهییج مبانی فکری و عقیدتی هر ملتی، متفاوت است. ابزارهای فرهنگ ساز، ابزارهایی هستند که با شناخت حداکثری از ظرفیت ها و پتانسیل های فرهنگ های محلی، بومی و ملی کشورها، قصد هدایت آرام آنها را به سمت و سوی مشخصی در نظر دارند. امروزه، بنا به گفته متخصصان جامعه شناسی و ارتباطات، ابزار رسانه ها و در صدر آن رسانه های آی تی مدار را به عنوان یکی از برترین ابزارهای موثر در زمینه فرهنگ سازی برشمرده اند. این ابزار می تواند در وسعتی گسترده و با تحت تاثیر قراردادن حجم زیادی از مخاطبان، بیشترین اثربخشی فکری و رفتاری را بر روی مخاطب ایجاد کرده و با ظرفیت های مالتی مدیا و فراگیر، زمینه بروز فرهنگ هایی که امروزه از آنها به فرهنگ های سایبرنتیکی یاد می کنند، فراهم کند.

امروزه یک میلیارد کاربر باسواد، علاقه مند و با جامعه آماری متنوع از ملل مختلف، در بزرگترین رسانه آن لاین جهان، جمع شده اند و روزانه هزاران گیگابایت داده را بر روی صفحات وب منتقل می کنند.

در بین میلیون ها داده ای که مورد تبادل قرار می گیرد، پست الکترونیک، انجمن های تخصصی متنی و مسنجرهای صوتی و تصویری، بیشترین حجم بازدید کاربران و بالاترین میزان استفاده از ابزارهای آی تی را به خود اختصاص داده اند. این ابزارها، حامل و حاوی پیام هایی هستند که بسیاری از آنها به دلیل ضریب اثربخشی رسانه ای و ارتباطی خود، به تنهایی یک ابزار فرهنگ سازی قوی به شمار می روند. فرهنگی که ماحصل محیط های گفت وگو است، تا حدی فرهنگ مبتذلی است که نرم های یک ارتباط صحیح و منطقی در عالم غیرمجازی، آن را تایید نمی کند. مبتذل شدن این چنین ارتباطاتی، به معنای فساد اخلاقی نیست! بلکه متغیرهای اثرگذار که نوع نگارش، گفتار و عقاید کاربران تالارهای کنفرانس اینترنتی را شکل می دهد، به دلیل نبود حس فیزیکی و شناخت حداقل کاربران از یکدیگر، در تبیین شاخص های انسانی محیط سنتی با مشکل روبه رو می شوند.

فضاهای ازدواج اینترنتی

محیط هایی از قبیل اپل تاک، چت یاهو، گوگل و برخی از محیط های گفت وگو و دوست یابی متنی و تصویری فارسی، امروزه قرارگاه عاشقان چت دوست و وبگرد ایرانی به شمار می رود. گستردگی و فراگیری این نوع ارتباطات، هر روز در سایت های معتبر و حتی خبری اینترنت تبلیغ و ستایش می شود. اگر چه چنین بسترهایی، در تمرکز شناخت کاربران مختلف با یکدیگر موثر است، اما از سویی، نمونه های آشکار نقض حقوق کاربران زن را به همراه دارد.

انتقال ناخواسته تصاویر و متون مختلف، هک سیستم کامپیوتری کاربران زن و تشویش و مخاطراتی که برخی از کاربران ناقض حقوق سایبر، برای این دسته از کاربران به وجود می آوردند، از نمونه های چنین نقض حقوقی در سایه تمایلات ازدواج اینترنتی! تلقی می شود. به هر حال شاید در آینده ای نزدیک، همان طور که تاکنون جندین دادگاه الکترونیکی در کشور تشکیل شده است، شاهد دفاتر رسمی ازدواج و طلاق در اینترنت باشیم، اما به هر حال، در آرمانی ترین شرایط الکترونیکی دهکده جهانی، و با همه خوبی ها و بعضاً کاستی هایی که فناوری نوین برای ما به ارمغان آورده است، البته برخی مراکز رسمی و غیررسمی در دنیا، بانک اطلاعات الکترونیکی همسریابی را برای علاقه مندان فراهم کرده اند، تا آنها بتوانند با مراجعه به این مراکز، اطلاعات حداقلی را نسبت به فرد مورد نظر خود انتخاب کنند و بر روی آن به تحقیق بپردازند. اما این روش نیز با وجود آن که بستر ارتباطی آن الکترونیکی و شاخص های ارتباطی طرفین با یکدیگر، آی تی مدار است، باز هم حکم نهایی ازدواج را، رفتارها و اعتقادات فارغ از محیط مجازی(سنتی) تعریف و تبیین می کند که باید به آن توجه داشت.

آسیب شناسی ازدواج اینترنتی از دیدگاه متولیان دینی و فرهنگی

احکام اسلامی همواره بر این ضرورت تاکید دارند که تشکیل خانواده باید با درایت و آگاهی صورت گیرد چرا که بی توجهی به این امر از قوام این نهاد که اساس جامعه را تشکیل می دهد کاسته و زمینه ساز بروز مشکلات متعددی می شود. ازسویی دیگر؛ با اینکه اتکا به اینترنت و فضای مجازی ممکن است در نگاه اول آسان ترین راه همسر یابی تلقی شود ولی واقعیت آن است که فضای نامطمئن مجازی نمی تواند ملاک دقیق و قابل اعتنایی برای یافتن یک شریک دایمی به حساب آید. ارزیابی های اولیه نیز حاکی از آن است که خیلی ها در مراحل اولیه به قصد دوستیابی به این کار مبادرت کرده و به تدریج علایق ناشی از احساسات ناپایدار تمایل به تداوم رابطه و در نهایت ازدواج را موجب شده است. در ازدواج های اینترنتی دو طرف از یکدیگر به شناخت درستی نمی رسند و درصد بالایی از حرف هایی که رد و بدل می شود دروغ و اغراق درباره وضعیت افراد است و ازدواج بر پایه دروغ و احساس شکل می گیرد که پس از ازدواج همه این دروغ ها رنگ می بازد و زوجین واقعیات را درمی یابند و به همین دلیل همان طور که ازدواج کرده اند، زمینه جدی جدایی شگل می گیرد.

این نوع ارتباط زمانی می تواند به یک آشنایی سالم تبدیل شود که با بلوغ هیجانی هر دو فرد، نظارت موسسات ذی صلاح در این امر و مشاوره متخصصان فضای مجازی همراه شود. اگر والدین از دریچه منع به این وسیله ارتباطی نگاه کنند قطعا فرزندانشان به شکل دیگری آسیب خواهند دید چرا که اینترنت واقعیت روز جامعه ماست و نمی توان این واقعیت را انکار کرد اما بدان معنا نیست که جوانان و فرزندان را در برابر ابزارهای جدید تنها رها کرد. بنابراین والدین مسئول، کسانی هستند که علاوه بر دلسوزی با بصیرت به این فناوری و خدمات آن نگاه کنند.

آیت الله مکارم شیرازی:  در مراسم اهدای جوایز به برگزیدگان مسابقه کتاب خوانی بیان نمودند: در جامعه امروز به علت گسترش حوزه معاشرت، افزایش دوستی های کاذب و اینترنتی و افزایش نفاق در روابط دوستانه، مسئله انتخاب دوست بسیار مهم است و غفلت از آن موجب پشیمانی افراد و تباهی جامعه خواهد شد.

حجة الاسلام سالاری فر: عضو هیات علمی و گروه روان شناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه نیز در این باره معتقد است آشنایی خانواده ها با همسریابی اینترنتی، نیازمند گذر زمان به نسبت طولانی است البته درصورت فراگیری آن نیز فرهنگ حاکم بر جامعه ایران زمینه ای را فراهم می کند که خانواده ها از این شیوه استقبال نکنند و ترجیح دهند امر ازدواج را با شیوه سنتی آن پیگیری کنند. وی می افزاید: «فضای مجازی مجال خوبی برای افرادی است که به دلایلی منزوی شده اند و قادر به برقراری ارتباط اجتماعی صحیحی نیستند. بسیاری از افراد در ارتباط چهره به چهره قادر به ارایه پرسش های خود نیستند از همین رو فضای مجازی در این زمینه نیز راهگشاست. البته این نقاط مثبت به دلیل بی برنامگی و نبود مدیریت به نقطه ضعف تبدیل شده است. بیشترین افرادی که از طریق همسریابی اینترنتی مبادرت به آغاز آشنایی می کنند شامل گروه هایی هستند که محدودیت هایی دارند. وی بر این باور است: از آنجا که شناخت افراد در فضای مجازی نسبت به یکدیگر چهره به چهره نیست، بسیاری از کاربران درصدد فریب همدیگر برآمده و به ارایه اطلاعات غیرواقعی می پردازند که این روند نه تنها به ازدواج منجر نشده بلکه تبدیل به موضوعی سرگرم کننده می شود که بی توجهی به آن آسیب های زیادی را به دنبال دارد. این کارشناس دینی درباره ارایه راهکار درباره کاهش آسیب های همسریابی اینترنتی می گوید: ایجاد محدودیت در برخی سایت ها یکی از این راهکارهاست به این معنی که گزینه همسریابی در همه پایگاه های اینترنتی موجود نباشد و تنها برخی از سایت های دینی و فرهنگی از این امکان برخوردار شوند همچنین پرهیز از ارتباط مجازی طولانی مدت را نیز باید دیگر راهکار دانست به طوری که پس از آنکه کاربران اطلاعات مقدماتی را از یکدیگر کسب کردند، شرایط آشنایی چهره به چهره آنها تحت نظر خانواده فراهم شود تا رابطه مجازی محدود به مدت کوتاهی شود.

دکتر بهروز بیرشک: روانشناس و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران معتقد است: اشکال ازدواج های مدرن در این است که در بسیاری از مواقع پسر و دختر از دید احساسی به مسأله نگاه می کنند و بدون داشتن آگاهی تن به این ازدواج ها می دهند و مشکلات آنها پس از شروع زندگی مشترک در زیر یک سقف، مشخص شده و بروز می کند.

دکتر علیرضا شریفی یزدی: جامعه شناس خانواده و عضو پژوهشگاه تعلیم و تربیت با اشاره به تفاوت های شیوه آشنایی در جامعه سنتی گذشته در ایران و جامعه مدرن امروز می گوید:...با گسترش ارتباطات واسطه ها حذف شدند و جوانان فرصت بیشتری برای آشنایی با جنس مخالف، همسن و سال خود پیدا کردند. از طرفی با پیشرفت فناوری، تمامی ابعاد زندگی تحت تاثیر قرار گرفت و امکان آشنایی دورادور افراد با یکدیگر فراهم شد.در این شیوه آشنایی به دلیل این که مواجهه فیزیکی به وجود نمی آید، افراد می توانند هویت کاذب برای خود دست و پا کنند و به طرف مقابل اطلاعات غیرواقعی دهند. این امر اولین زنجیره انحراف از اخلاقیات است که در آشنایی های اینترنتی رخ می دهد. بیشتر این قبیل آشنایی ها نه به دوستی های واقعی و نه به ازدواج می انجامد اما یک نکته را برای فرد محرز می کند و آن، این است که می تواند با هویت غیرواقعی و خود ساخته اعتماد دیگران را جلب کند. دکتر شریفی یزدی با اشاره به مطالعاتی که درباره ازدواج های اینترنتی در ایران انجام شده است، ادامه می دهد: مشاهده شده است که بیشتر، کسانی به ازدواج های اینترنتی و آشنایی در فضای مجازی گرایش دارند که امکان برقراری ارتباط و تعامل با جنس مخالف را در فضاها و محیط های متعارف ندارند.

او با اشاره به ناکارآمدی اینترنت در برقراری روابط تاکید می کند: اینترنت به هیچ عنوان نمی تواند شناخت دقیق و عمیق از فرد به طرف مقابل بدهد؛ زیرا اینترنت ابزار ناقصی برای شناخت است. در برخورد فیزیکی حرکت چشم، صورت، دست و حالات افراد قابل مشاهده است. این در حالی است که چنین امکانی در اینترنت وجود ندارد. کسی که از طریق اینترنت به دنبال آشنایی با فردی است، معیار ندارد زیرا اینترنت مثل دریاست. او در واقع قلاب می اندازد و منتظر اولین طعمه می شود. هر کس آمد، طعمه اوست و او می تواند شکار کند. طبیعی است که اولین تجربه آشنایی با فردی به معنای آخرین تجربه نخواهد بود و فرد می تواند بارها و بارها زمینه آشنایی اینترنتی با افراد مختلف را فراهم و نسبت به همه ابراز علاقه کند. اگرچه اینترنت ابزار خوبی برای آشنایی است اما برای ازدواج نیاز به آشنایی خانواده های طرفین، دیدار حضوری، انجام مشاوره و در نظر گرفتن تمامی عوامل موثر در یک ازدواج که زمینه ساز شروع یک زندگی مشترک موفق است، وجود دارد. بابک سعیدی روانشناس: از جمله منتقدان ازدواج های اینترنتی است که در این خصوص معقتد است بی اعتمادی یکی از عمده ترین آسیب هایی است که زندگی زوجینی را که به واسطه آشنایی در فضای مجازی با یکدیگر ازدواج می کنند، تهدید می کند چراکه همواره این دغدغه با آنهاست که آیا همسرشان با افراد دیگری هم چت می کند. آشنایی در فضای چت روم ها بعدها در روابط زوج ها تأثیرات عمیقی می گذارد چرا که آنها در مرحله نخست برای برقراری ارتباط با یکدیگر ناگزیرند در برخی از موارد خود را بسیار ایده آل معرفی کنند اما این مساله زمان زیادی طول نخواهد کشید.

وی معتقد است که این نوع ارتباط زمانی می تواند به یک آشنایی سالم تبدیل شود که با بلوغ هیجانی هر دو فرد، نظارت موسسات ذی صلاح در این امر و مشاوره متخصصان فضای مجازی همراه شود. وی حمایت خانواده ها از فرزندانشان را راهکار مناسبی برای کنترل آسیب های ناشی از همسریابی اینترنتی می داند و می گوید: اگر والدین از دریچه منع به این وسیله ارتباطی نگاه کنند قطعا فرزندانشان به شکل دیگری آسیب خواهند دید چراکه اینترنت واقعیت روز جامعه ماست و نمی توانیم این واقعیت را انکار کنیم اما این سخن نیز به آن معنا نیست که فرزندمان را در برابر ابزارهای جدید تنها رها کنیم بنابراین والدین مسئول، کسانی هستند که علاوه بر دلسوزی با بصیرت به این فناوری و خدمات آن نگاه کنند.

مشاور عالی سازمان بهزیستی: آمار حاکی از آن است که ۹۰ درصد ازدواج های اینترنتی و ازدواج های ناشی از دوستی خیابانی به طلاق می انجامد. جوانان از این طریق ازدواج می کنند، اما بعد از تشکیل زندگی با واقعیت طرف مقابل خود آشنا می شوند که حتی در بسیاری از موارد خط زندگی آن ها عوض می شود و بسیاری از افراد پس از این گونه ازدواج ها دچار آسیب های اجتماعی می شوند که یکی از آن ها طلاق است. بسیاری به دام باندهای فریبکار و سازمان یافته می افتند که رهایی از آن ها به هیچ وجه ممکن نیست. آشنایی دختر و پسر از طریق چت معمولا احساسی و بر مبنای دروغ هایی است که دو طرف درباره خود و خانواده خود می گویند اما پس از ازدواج واقعیات مشخص می شود. کیهان نیا روان شناس در این باره به فارس گفته بود: ازدواج های اینترنتی براساس ساده انگاری،خوش بینی، هیجانات جسمی و جنسی رخ می دهد و معمولا یکی دو سال بعد از ازدواج، افراد متوجه می شوند در انتخاب خود دچار اشتباه شده اند.

دکتر مصطفی تبریزی: عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی درباره کسانی که متقاضی ازدواج اینترنتی هستند، معتقد است که این افراد در رویاها و آرزوهای غیر واقعی سیر می کنند و اغلب می پندارند عشق و تمایل به ازدواج برای انتخاب همسر کافی است. در صورتی که برای ازدواج، دوست داشتن لازم است اما کافی نیست زیرا ممکن است فردی، دیگری را تا آخر عمر دوست داشته باشد اما معنی آن این نیست که می تواند با او زندگی کند. این تصور، اشتباه فاحش بسیاری از جوانانی است که با تصویری مبهم از ازدواج، عشق و دوست داشتن، همسری را انتخاب می کنند و پس از اندک زمانی متوجه اشتباه خود می شوند. در واقع باید گفت افرادی به سمت ازدواج اینترنتی می روند که معاشرت های کمتری دارند و واقعیت هایی را که می بینند، مطابق میلشان نیست. بنابراین در اینترنت به دنبال آرمان و آرزوهای خود هستند.

این متخصص روان شناسی تصریح می کند: به طور کلی سه مرحله هویت ازدواج دیده می شود که یکی در سن ۵ تا ۶ سالگی است. هویت دوم در سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی اتفاق می افتد که یک هویت آرمانی و رویایی است و معمولا تا ۲۰ سالگی ادامه دارد. اما هویت سوم پس از ۲۱ سالگی ایجاد می شود. در این مرحله فرد باید به پختگی رسیده باشد و مراحل رشد را طی کرده باشد و گرنه ممکن است فردی ۵۰ ساله باشد اما هویت سوم در او رخ نداده باشد. معمولا انگیزه افرادی که به دنبال ازدواج اینترنتی هستند، به این دلیل در آن ها شکل می گیرد که در هویت دوم توقف کرده اند و چون در واقعیت چیزی را می بینند که مطابق میلشان نیست به این سمت گرایش پیدا می کنند.

نسرین حاجی زاده: رییس مرکز مشاوره مهرگان بر این باور است که آشنایی قبل از ازدواج مهم ترین معیار تشکیل یک زندگی موفق است بنابراین صرف نظر از شیوه انتخاب همسر، جوانان باید مبنای خود برای آغاز زندگی مشترک را شناخت صحیح قرار دهند. فارغ از جنس متقاضیان، بیشترین افرادی که از طریق همسریابی اینترنتی مبادرت به آغاز آشنایی می کنند شامل گروه هایی هستند که محدودیت هایی دارند؛ حالا این محدودیت ها ممکن است مربوط به مشکلات فردی، خانوادگی، ظاهری و فرهنگ حاکم بر محیط زندگی فرد باشد. این کارشناس مشاوره، با اشاره به نقاط ضعف این نوع از همسریابی می افزاید: «در فضای مجازی تضمینی وجود ندارد که اطلاعات ارایه شده توسط کاربران تا چه حد صحت دارد زیرا در بسیاری از موارد افراد ایده آ ل های خود را به طرف مقابل منعکس می کنند.


نقش دولت و متولیان فرهنگی و دینی

در کشور ما نیز دولت و متولیان فرهنگی نباید نقش انفعالی در مورد بحث های اجتماعی اینترنت نظیر ازدواج اینترنتی و آسیب های فرهنگی آی تی مدار، داشته باشد. چرا که عدم هدایت و آگاهی صحیح و فراگیر کاربران از چالش ها و حتی پتانسیل های موجود، با توجه به جمعیت جوان کشور، در آینده ای نزدیک، فناوری روز با اشکال ماهواره ای و اینترنتی خود، بسته های فرهنگی مزین شده جالبی را به فرهنگ و باورهای ملی و بومی ما تحمیل می کند که تقابل غیرهوشمندانه، آسیب های فراوانی را به امنیت اجتماعی و فکری شهروندان ایرانی خواهد زد.

نظرسنجی ها نشان می دهد در وضعیت فعلی، آسیب های ازدواج های اینترنتی باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. شناسایی هایی که از طریق ارتباط های اینترنتی میان افراد صورت می گیرد، بیشتر مورد سوء استفاده انسان های شیاد است. ازدواج های اینترنتی نیاز به مسولیت و مراقبت دستگاه های فرهنگی و متولیان دینی این آب و خاک دارد. به ویژه خانواده ها و والدین نسبت به فرزندان خود و جوانان باید با حساسیت بیشتری این موضوع را دنبال نمایند، مبادا طعمه درندگان عاشق پیشه و عروسان گرگ صفت و افراد سودجو قرار گیرند.

سخن آخر

حذف خانواده از فرایند ازدواج و ورود سایت های اینترنتی در امر ازدواج تبعات زیادی را به همراه داشته است به طوری که ازدواج های اینترنتی این سنت مقدس را به یک داد و ستد ساده تبدیل کرده اند. در حالی که در دین اسلام و آموزه های دینی و اخلاقی حتی عرفی، ازدواج از یک قداست و اهمیت ویژه ای برخوردار است. و برای ایجاد یک زندگی مشترک، افراد باید با عقل و خرد جمعی و خانوادگی، امر مهم ازدواج را دنبال نمایند. و با ارائه تجربیات کارشناسان، مشاوران، به ویژه پدر و مادر زمینه گفتگو صحیح و سالم درباره ازدواج را فراهم آورند تا دختر و پسر، همدیگر را شناخته و به تفاهم نهایی برسند. نا گفته پیداست؛ در فضای مجازی چنین فرصت های واقعی-نه مجازی- برای دختر و پسر وجود ندارد. پس باید عاقلانه ازدواج کرد، و عاشقانه زندگی کرد.

منبع:پایگاه اطلاع رسانی حوزه



خيانت آنلاين يا ازدواج اينترنتي


خيانت آنلاين يا ازدواج اينترنتي

در اينترنت دامنه انتخاب وسيع است و همچنين چون ظاهر فرد را نمي بينيد بيشتر به تفکر وي اهميت مي دهيد. اگر فاکتورهاي ذهني شما را نداشت، خيلي راحت با يک فرد ديگر در زمينه ازدواج صحبت مي کنيد.
اينترنتي شدن روابط اجتماعي در جامعه امروز ايران به طرز ناباورانه اي بيان کننده اين واقعيت است که گپ و گفت ها و مراودات دوستانه در دنياي مجازي به شکل نگران کننده اي در حال تبديل شدن به فرهنگي پذيرفته شده است.

امروزه بشر استفاده از وسايل ارتباط جمعي چون اينترنت، ماهواره و رايانه را جز» لاينفک زندگي خود مي داند. دنياي جديد نيز شيوه نوين را براي زندگي مي طلبد و از همين رو زندگي نسل جديد با نسل گذشته متفاوت شده است به طوري که بسياري از افراد ترجيح مي دهند امور روزمره و گاه ضروري زندگي خود از جمله ازدواج و تجارت را از طريق اينترنت پيگيري کنند.

با نگاهي گذرا به دنياي اينترنت و تفحصي کوتاه در دنياي سايبر مشخص مي شود که چند ده سايت دوست يابي و همسريابي با امکانات منحصر بفردي چون آلبوم تصاوير، تالارهاي گفتگو و چت روم ها اين زمينه را بوجود آورده اند که جوانان به سمت و سوي آشنايي هاي بي سرانجام کشيده شده بي آنکه از عواقب دردسرساز آن آگاه باشند.

اين روزها ازدواج اينترنتي به يکي از مباحث مورد علاقه برخي جوانان تبديل شده است که از اين طريق شريک زندگي آينده خود را از آن طريق مي يابند. چنين روندهايي تشکيل خانواده در ايران را با ابهاماتي رو برو کرده است. نخست آنکه خيلي ها با انگيزه دوست يابي وارد اين سايتها شده اما پس از جدي شدن مباحث و اصرار يکي از طرفها به ازدواج، فرد براي تداوم رابطه حاضر به پذيرش آن شده در حاليکه خود نيز مي داند که هيچ جديتي در اين موضوع ندارد.

نکته دوم آن است که خيلي ها پس از نا اميدي از پيدا کردن شريک مناسب آينده شان با انگيزه و هدف مشخص به سايتهاي همسريابي مراجعه کرده و سعي مي کنند فرد مورد نظر خود را پيدا کنند.با اينکه اتکا به اينترنت و فضاي مجازي ممکن است در نگاه اول آسان ترين راه همسر يابي تلقي شود ولي واقعيت آن است که فضاي نامطمئن مجازي نمي تواند ملاک دقيق و قابل اعتنايي براي يافتن يک شريک دايمي به حساب آيد.

ارزيابي هاي اوليه نيز حاکي از آن است که خيلي ها در مراحل اوليه به قصد دوستيابي به اين کار مبادرت کرده و به تدريج علايق ناشي از احساسات ناپايدار تمايل به تداوم رابطه و در نهايت ازدواج را موجب شده است.

موفقيت ازدواج اينترنتي50-50
مهناز که خود ازدواج اينترنتي کرده است، مي گويد: قصدم از چت تنها يافتن همسر نبود بلکه پرکردن تنهايي خويش را مي جستم اما از همين طريق با همسرم آشنا شدم.وي مي گويد: در جامعه ما که دخترها در انتخاب همسر هميشه نقش دوم را بازي مي کنند،"چت"و سايت هاي مختلف همسريابي مي تواند مفيد باشد.

اين دختر جوان تصريح مي کند: در اينترنت دامنه انتخاب وسيع است و همچنين چون ظاهر فرد را نمي بينيد بيشتر به تفکر وي اهميت مي دهيد. اگر فاکتورهاي ذهني شما را نداشت، خيلي راحت با يک فرد ديگر در زمينه ازدواج صحبت مي کنيد.

وي تاکيد مي کند: در اينترنت هيچ فردي، ديگري را نمي شناسد به همين دليل مي توان جواب هاي صريحتري شنيد اما در مراسم خواستگاري به صورت سنتي چون به ظواهر اهميت داده مي شود، به مسائل همراه با ريا پرداخته شود و وقتي مراسم خواستگاري با يک صحبت کوتاه ميان دختر و پسر به اتمام مي رسد بايد دختر بر اساس ظاهر فرد به پيشنهاد ازدواج پاسخ دهد.

همچنين برخي بده بستانهاي مادي ممکن است علاقه و تمايل طرفين را تحت الشعاع قرار دهد.اين دختر 28 ساله 50 درصد ازدواج اينترنتي را با اطمينان تاييد مي کند و مي گويد: 50 درصد ديگر نيز نه تنها در ازدواج بلکه در ساير ازدواج ها نيز توکل است.

خيانت آن لاين در اتاق هاي گفتگو
" فرزانه " شخص ديگري است که سايت مورد علاقه خود را که مربوط به همسريابي است معرفي مي کند. در صفحه نخست اين سايت آمده است: ورود به اين سايت اختياري است در صورتي که محتواي اين سايت با نظرات شما سازگار نيست، آنرا ترک کنيد.

اين سايت براي بزرگسالان(داراي سن قانوني 18 سال و بالاتر) و افراد کمتر از اين سن مجاز به ورود و استفاده از آن نمي باشند. اين ازدواج مطابق موازين اسلامي است و شرعي است. اين نوع ازدواج در بسياري از کشورها منع قانوني ندارد و حتي در آن مهريه ذکر مي شود.

"فريماه" نيز در خصوص يکي از اين سايت ها مي گويد: در اين سايت افراد تحت نظارت يک روحاني در يک محل مشخص با يکديگر آشنا مي شوند و خارج از اين مکان نمي توانند همديگر را ببينند.به گفته وي جوانان در آنجا با يکديگر صحبت مي کنند و در صورت رسيدن به تفاهم با يکديگر قرارهاي بعدي را مي گذارند.

وي نيز يکي از مزدوجين از طريق اين سايت است و اين نوع ازدواج را موفق مي داند. منصور همسر فرزانه نيز مي گويد: نوآوري در جامعه با کنش افراد روبه رو مي شود بدين معني که وقتي سنت ها نو مي شوند با آن مقابله صورت مي گيرد.اما وحيد جوان دانشجويي که تجربه يک ازدواج اينترنتي ناموفق را داشته، معتقد است: کساني که از اين طريق براي ازدواج اقدام مي کنند در آن واحد با چندين نفر ديگر مراوده دارند و تلاشهايشان در زماني که احساس مي کنند فرد مورد نظر را يافته اند، متوقف نمي شود.

وي خاطر نشان مي کند که در فرهنگ ايراني ها متاسفانه ولع غير قابل کنترلي در اين زمينه مشاهده مي شود که انگيزه و نيت حقيقي مراجعه کنندگان را با ترديد جدي روبرو مي کند.اين جوان دانشجو سرگذشت آشنايي با يکي از افراد مورد نظر را اينگونه باز گو مي کند: پس از آنکه فهميدم طرف مقابلم در خلال بر آورد شرايط يکديگر به افراد ديگري با شرايط بهتر استناد مي کند تا من از خواسته هايم کوتاه بيايم متوجه شدم که اينگونه ازدواج ها مي تواند به يک بي سرانجامي زود هنگام ختم شود.

وحيد با اطمينان از شکست چنين ازدواج هايي ياد آور مي شود که اغلب، افراد مشکل دار و با پيشينه نامناسب هستند که سعي مي کنند فراتر از هر گونه مسئوليت پذيري در چنين وادي هايي که نامش ازدواج هم نيست، وارد شوند.

پريسا " ن" 31 ساله مي گويد: مايل نيستم به قولي دغدغه يک فرهنگ بسته را داشته باشم و منتظر بمانم تا مرد آرزوهايم روزي با اسب سفيد بيايد و وعده خوشبختي من را بدهد.اين دختر جوان مي گويد: هنگامي که در سايت هاي همسر يابي ثبت نام مي کنم بوسيله دهها فرد تحصيلکرده با شرايط عالي بمباران مي شوم و با سيل گسترده اي از درخواستها براي ازدواج روبرو مي شوم.

وي مي افزايد: خيلي سريع مي شود رفت سراغ اصل مطلب و از سن، محل تحصيل و ويژگي هاي شخصيتي افراد آگاه شد. وي در پاسخ به اين سئوال که چگونه مي توان از درستي ادعاي برخي افراد اطمينان حاصل کرد، مي گويد: هر نوع ادعاي دروغ خيلي زود و قبل از انعقاد يک قرارداد زناشويي بر ملا مي شود.

به گفته اين دختر جوان اگر کسي نيت سو» داشته يا در بحث ازدواج جدي نباشد خيلي راحت مي شود با يک ib مستعار دخترانه او را امتحان کرد و متوجه شد که اشتياق وي به داشتن روابط با ديگر دختر ها در چه سطح است. البته او نگفته است که به همين راحتي هم مي شود يک نفر را متقاعد کرد که قصد ازدواج داريم...

تعارض رفتاري در پس رنگ و لعاب مجازي
پذيرش ازدواج اينترنتي به عنوان يک فرهنگ، مساله اي است که حتي فکر خانواده ها را هم به خود مشغول کرده است. مهدي، ن دوراني را به ياد مي آورد که مادرش با مشارکت خواهرانش با مراجعه هاي مکرر به سايت هاي همسريابي به دنبال يک فرد مناسب براي او بودند.

وي خاطر نشان مي کند که اين تلاشها به جايي نرسيد ولي از اينکه خانواده ام براي ازدواج من حتي حاضر شدند به سراغ سايتهاي همسر يابي بروند به شدت يکه خوردم. مهدي مي افزايد: يکي از شرايط من دختر متين غير تحصيلکرده بود که مايل به ادامه تحصيل يا کار نباشد و سن و سالش هم مناسب باشد اما دختران اينترنتي شرايط مورد نظر من را نداشتند.

ارزيابي هاي آماري در يکي دو سال گذشته حاکي از آن بود که بي برنامگي در امر ازدواج، جامعه را با وضعيت نگران کننده اي روبرو کرده و چنانچه آمار جوانان در سن ازدواج و نا توان از ازدواج همچنان ادامه يابد در 10 سال آينده بر حسب جمعيت دختر و پسر و برخي متغيرهاي کيفي چون افزايش دختران تحصيلکرده با يک درهم ريختگي و نا همترازي گيج کننده روبرو خواهيم بود.

سايت هاي اينترنتي مطمئنا قصد الهي ندارند
نايب رئيس کميسيون فرهنگي مجلس ازدواج اينترنتي را براي گسترش آشنايي دختران با پسران مفيد مي داند و مي گويد: اگر جنبه آگاهي بخشي اين وسيله ناديده گرفته شود و با يک نگاه احساسي و ناآگاهي يک فرد بخواهد همسرش را از طريق اينترنت برگزيند و نقش اينترنت در تشکيل خانواده احساسي باشد و برپايه احساسات، يک خانواده بنا شود، اينترنت را نبايد در انتخاب همسر استفاده کرد اما اگر اينترنت بر آگاهي و آشنايي بيشتر طرفين ازدواج بيافزايد بسيار وسيله پسنديده اي است.

آرين منش مي گويد: چون در فرهنگ ايراني موانع زيادي براي ارتباط طولاني قبل از ازدواج بين خانواده هاي جوانان وجود دارد و جوانان نمي توانند با خصوصيات يکديگر آشنا شوند استفاده از اين ابزار براي آشنايي پيش از ازدواج مطلوب و مفيد خواهد بود البته بايد اطلاعات و خصوصياتي که افراد از همديگر مي دهند خصوصيات واقعي باشد و فقط شرايط مثبت افراد گفته نشود.

وي با تاکيد بر اينکه نبايد يک پديده وارداتي را با همان شرايط که در خارج از ايران وجود دارد، در جامعه ايران برپا کرد، گفت: بايد ارزش هاي اسلامي در همسرگزيني اينترنتي لحاظ شود. آرين منش چت کردن را وسيله مناسبي براي ازدواج نمي داند، بلکه آن را بيشتر براي سرگرمي مي داند و معتقد است که چت در اين ماجرا نبايد مهم تلقي شود.

چرا که بعيد است فردي براي کسب اطلاعات کامل و همسر گزيني واقعي به اينترنت مراجعه کند واگر سايت هاي اينترنتي با برنامهريزي از سوي مسئولان همراه باشد مي تواند نتايج مثبتي را به همراه داشته باشد.

حرکت با چراغ خاموش...
برخي کارشناسان ازدواج اينترنتي را حرکت با چراغ خاموش و بي سرو صداي زندگي تعبير کرده و ترجيح مي دهند پيش از آنکه در داخل يا خارج از کشور کسي را انتخاب کنند او را در سکوت بشناسند البته شکستن اين سکوت کار را بر جوان سخت مي کند.

ازدواج به عنوان يکي از مهمترين حوادث زندگي انسان تلقي مي شود و حاصل آن تشکيل کانون خانواده به عنوان مهمترين و پايدارترين نهاد تربيتي در جامعه است. از همين رو ازدواج اينترنتي يک راهکار نيست بلکه پوششي موقتي براي سرپوش گذاشتن بر مشکلاتي که بيشتر جوانان در حوزه ازدواج با آن مواجهند. اينکه بخواهيم نگاهي قابل اطمينان به اين مقوله داشته باشيم نمي تواند به عنوان يک راه حل تلقي شود.

چرا که فرهنگ سازي ازدواج اينترنتي در جامعه براي شکل گيري يک خانواده سالم نيازي ضروري است. ايجاد زمينه هاي شناخت و فراهم نمودن امکان مشاوره بعد از آشنايي و ملاقات همچنين تحقيق و بررسي درباره مورد برگزيده شده نيز نبايد مورد غفلت قرار گيرد.

مساله اي که نه تنها خود جوانان بلکه تمامي مسئولان ذيربط هم براي ساماندهي اين نوع آشنايي و ازدواج، بايد به آن توجه کافي داشته باشند. فقدان آموزش به عنوان کليدي ترين چالش امروز در بحث ازدواج اين امکان را فراهم ساخته که شيوه هاي همسريابي در کشور تحت تاثير برخي انگيزه هاي انحرافي از ماهيت دوگانه اي برخوردار شود.

اثرات انحرافي اين شيوه طبعا پيامدهاي زيانباري را متوجه روح و روان جوانان اين کشور خواهد کرد.همسريابي اينترنتي با اين که ممکن است مراحل نهادينه شدن در کشور را طي کند اما باز هم با توجه به ماهيت پنهان فضاي مجازي براي فرار انسانها از واقعيت و استفاده از نقاب در مقابل يکديگر; يک شيوه انحرافي براي فايق آمدن بر مشکل انتخاب گزينه صحيح است در حالي که اتکا به اين روش متضمن خطراتي است منبع :هم صدا



قبل از ازدواج اینترنتی این مقاله را بخوانید


قبل از ازدواج اینترنتی این مقاله را بخوانید

به گزارش سرویس علمی و فرهنگی خبرگزاری حوزه، آنچه در ذیل می‌خوانید مقاله‌ای حجت‌الاسلام محمدرضا کدخدایی مدیر گروه حقوق و فلسفه احکام مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم (اندیشه) است که پیرامون آثار و تبعات آشنایی و ازدواج اینترنتی است.
خانم الف یکی از صدها تماسی است که مشکلی مشابه دارد و با بغضی در گلو با مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم تماس می گیرد و شرح واقعه را این گونه تعریف می کند:
خانم الف در تماس با مرکز پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم می گوید: دو ماه است ، ازدواج کرده ام و شوهرم را خیلی دوست دارم. فرد مقیدی هستم ولی واقعه ای پیش آمده که مرا تا مرز دیوانگی پیش برده است. قضیه از این قرار است که، یک سال قبل در فضای مجازی به دنبال موضوع پایان نامه ام در یکی از سایت های گفتمان دانشجویی با آقایی آشنا شدم که منابع علمی قابل ملاحظه ای را در اختیار من قرار داد و کمک شایانی به پیشبرد پایان نامه ام کرد.
این ارتباط علمی با مرور زمان به شکل چت گسترش پیدا کرد ولی در عین حال مرزهای شرعی ارتباط را کاملا حفظ کردم که شائبه های جنسی و حتی عاطفی پیش نیاید. ایشان هم که تقید بنده را به مسائل دینی احساس کرده بود مواظب رفتارها و سخنانش بود. لکن در خلال برخی مباحث ، مطرح نمودند که برای اینکه هیچ احتمال گناهی پیش نیاید تا زمان دفاع بنده از پایان نامه ، ازدواج موقت برای ایجاد محرمیت بین ما جاری شود. در وهله اول این پیشنهاد را به شدت رد کردم لکن به مرور زمان که متانت در رفتار و برخورد ایشان را مشاهده کردم ، مشروط به اینکه میزان ارتباط در فضای اینترنت از حالت علمی به هیچ وجه خارج نگردد، و رنگ و بوی جنسی و حتی عاطفی نگیرد، قبول کردم. یک ازدواج موقت شش ماهه بین بنده و ایشان در فضای اینترنت جاری گردید. اما متاسفانه ایشان برخلاف قولی که داده بود هر از چند گاهی شوخی ها، لطیفه ها و یا شعرهای را ایمیل می کرد که به نظر من می توانست زمینه های اولیه برای رفتارهای آسیب زا باشد. لذا ارتباط را به طور کامل با ایشان قطع کردم. در این اثنی خواستگار بسیار مناسبی برایم آمد ، و مسئله ازدواج ما مطرح شد. پس از مدتی با خواستگارم ازدواج کردم. بعد از ازدواج ، برای آشنایی با احکام ازدواج، کتابی را تهیه کردم که با حکمی فقهی روبرو شدم که زندگی را بر من تاریک کرده است. «اگر زنی که در زوجیت یا در عده کسی است ، با دیگری ازدواج کند، ازدواج او باطل است و همسر دوم برای او حرام ابدی می شود». حالا شما به من بگویید چه خاکی بر سرم کنم؟ چگونه و با چه بهانه ای به همسرم که عاشق او هستم این مطلب را بگویم؟ چگونه می توانم از او جدا شوم؟ خانواده و اطرافیان را چه کنم؟ و....

مقدمه:
اگر چه زمینه سوء استفاده از اینترنت و ارتکاب جرائم مختلف به وسیله مجرمین حرفه ای بسیار زیاد است. اگر چه افراد زیادی در عرصه اینترنت با مقاصد غیرقانونی و غیر مشروع ، مرتکب انواع و اقسام جرائم علیه اشخاص، اموال، امنیت، خانواده ، عفت عمومی و اخلاق حسنه و ... می گردند. لکن بخش قابل ملاحظه ای از جرائمی که در عرصه اینترنت اتفاق می افتد از افرادی است که نه تنها سوء نیت خاصی نداشته، حتی انسان های قانونمند و متشرعی نیز هستند، لکن به دلیل عدم اطلاع از سازوکارهای شرعی و قانونی ، خواسته یا ناخواسته مرتکب رفتارهایی می گردند که از نظر قانونی جرم یا متضمن نتایج ناخواسته حقوقی است، که می تواند زندگی فردی و اجتماعی آنها را تحت تاثیر قراردهد. برخی از این نتایج غیر قابل جبران و بشدت آسیب زا است. در این نوشتار در صددیم منشاء برخی آسیب های حقوقی را که ازدواج های اینترنتی متوجه اشخاص گروه دوم می نماید اشاره نماییم.
منظور ما از ازدواج اینترنتی، کلیه اعمال و رفتارهایی است که به عنوان مقدمه سازی(خواستگاری اینترنتی) ، اجرای عقد ازدواج و تعهدات ناشی از آن به منظور ازدواج موقت یا دائم در فضای مجازی شکل می گیرد.
تدلیس ، تعدد همسر ، عقد زن شوهردار، عدم ثبت ازدواج ، ازدواج قبل از رسیدن به سن قانونی، ازدواج بدون اذن ولی ، ... از جمله مهمترین نتایج ناخواسته حقوقی یا جرائمی است که ازدواج اینترنتی زمینه ساز آن می گردد و در بسیاری از موارد خواسته یا ناخواسته افراد در مهلکه آن دچار می شوند. در ادامه به برخی از این پیامدهای حقوقی و کیفری می پردازیم؛

روابط نامشروع:
افتادن در ورطه روابط نامشروع یکی از مهمترین آسیب هایی است که اشخاص را در ازدواج اینترنتی تهدید می کند. «روابط نامشروع» علاوه بر این که یکی از آسیب های احتمالی در فضای اینترنتی است ، یکی از عناوین مجرمانه حقوقی نیز می باشد که اطلاع از حدود و ثغور این جرم قانونی می تواند در پیش گیری از آسیب های متعاقب آن موثر باشد.
این تهدید ممکن است ناشی از عوامل مختلفی باشد. عدم اطلاع کامل از مقررات شرعی و قانونی، سوء استفاده یکی یا هردو طرفی که ادعا دارند قصد ازدواج دارند، یا عدم اجرای صحیح شرایط و قواعد مربوط به ازدواج، می تواند از مهمترین عوامل شکل گیری جرم روابط نامشروع باشد.
ماده 637 قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد:
هرگاه زن و مردی که بین آن ها علقه زوجیت نباشد مرتکب روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا از قبیل تقبیل یا مضاجعه شوند به شلاق تا 99 ضربه محکوم خواهند شد و اگر عمل منافی با عفت و اکراه باشد فقط اکراه کننده تعزیر می شود.
اگر رابطه مشروع را رابطه ای که بر اثر علقه زوجیت بین زن و شوهر به وجود می آید معنا کنیم ، بنابراین هر عملی که تنها برای زن و شوهر مشروع است ، توسط غیر زن و شوهر انجام شود رابطه نامشروع تلقی می شود.
گاهی ممکن است از طریق ایمیل، چت، وب کم ، بین زن و مرد ، رابطه ای ایجاد شود و به بهانه های مختلف مثل آشنایی برای ازدواج، خواستگاری یاحتی بعد از اجرای ازدواج های غیر صحیح، روابط نامشروع در فضای سایبر شکل بگیرد.
گفت و گو ، نگاه، تبادل نامه یا پیام، دیدن عکس یا فیلم طرف مقابل و ... اگر چه فی حد نفسه از مصادیق رابطه نامشروع تلقی نمی شود لکن در صورتی که با لذت یا ریبه همراه باشد، یا این رفتارها به صورت نوعا زننده و تحریک کننده انجام شود ، بی شک حرام بوده و می تواند از مصادیق رابطه نامشروع تلقی گردد و زمینه اجرای ماده 637 قانون مجازات اسلامی را ایجاد نماید.
گاهی در دست داشتن این عکس ها و فیلم ها و نامه های عاشقانه که حتی ممکن است بعد از جاری شدن عقد موقت اینترنتی ، در رایانه هر کدام از اشخاص باشد، زمینه برای سوء استفاده های بعدی مثل اخاذی یا اکراه طرف مقابل ، مورد استفاده قرار گیرد که بی شک ، مجازات های علی حده دیگری خواهد داشت و ممکن است مشمول مجازات های مقرر در مواد 640 و 641 قانون مجازات اسلامی یا مواد 14 ،15، 16، 17و 18قانون جرائم رایانه ای گردد.

تدلیس و فریب در ازدواج:
یکی از رایج ترین جرایمی که در ازدواج اینترنتی مطرح می شود یا ازدواج های اینترنتی می تواند زمینه شکل گیری آن را ایجاد کند، جرم «تدلیس» است. تدلیس از نظر حقوقی عملیاتی است که موجب فریب طرف قرارداد شود. تدلیس در نکاح ، انجام فعل یا ترک فعلی است که موجب شود عیبی پوشانده شود یا وجود صفتی را که مورد نظر طرف عقد بوده است طور دیگری وانمود کند ، این جرم ممکن است به وسیله نوشته ، لفظ یا هر حرکت خدعه آمیز دیگر واقع شود.
به عبارت صریح تر «تدلیس در نکاح آن است که با عملیات متقلبانه نقص یا عیبی را که در یکی از زوجین هست پنهان دارد یا او را دارای صفتی کمالی معرفی نماید که فاقد آن است.»
در قوانین جاری جمهوری اسلامی ایران «تدلیس» و «فریب» در ازدواج از ضمانت اجرای مدنی و کیفری برخوردار است. ماده 1128 قانون مدنی در مورد ضمانت اجرای مدنی تدلیس مقرر می دارد:
هرگاه در یکی از طرفین صفت خاصی شرط شده باشد و بعد از عقد معلوم شود که طرف مذکور فاقد وصف مقصود بوده ، برای طرف مقابل حق فسخ خواهد بود ؛ خواه وصف مذکور در عقد تصریح شده یا عقد متباینا بر آن واقع شده باشد.
ماده 647 قانون مجازات اسلامی عنصر قانونی این جرم را تشکیل می دهد:
چنانچه هر یک از زوجین قبل از ازدواج طرف خود را به امور واهی از قبیل داشتن تحصیلات عالی، تمکن مالی، موقعیت اجتماعی مناسب، شغل و سمت خاص، تجرد و امثال آن فریب دهد و عقد بر مبنای هر یک از آن ها واقع شود مرتکب به حبس تعزیری از شش ماه تا دوسال محکوم می گردد.
اگر بخواهیم مثال رایجی از این جرم مطرح کنیم ، آن است که امروزه شایع است برخی سایت ها در زمینه همسریابی به صورت قانونی یا غیر قانونی فعالیت دارند. شخص با مراجعه به این سایت ها و ارائه مشخصات فردی، توانمندی ها و انتظارات خود ، خود را در معرض ازدواج قرار می دهد. اگر برفرض زنی که می خواهد ازدواج کند خود را به عنوان دوشیزه، یا کسی که قبلا هیچ گونه ازدواجی نداشته است، کارمند ، دارای تحصیلات عالی و... معرفی کند و بر این اساس مردی با ایشان در فضای اینترنت آشنا شود ، خواستگاری و متعاقبا ازدواج کنند، خلاف واقع بودن هرکدام از این عناوین مطرح شده می تواند موجب حق فسخ نکاح و اعمال مجازات های موضوع مواد فوق الذکر باشد.

ازدواج زن شوهردار، ازدواج در زمان عده:
یکی از جرائمی که از آسیب های ازدواج اینترنتی محسوب می شود «ازدواج با زن شوهردار»، یا «ازدواج در زمان عده» است. چنین ازدواج هایی می تواند آثار گسترده حقوقی و کیفری به همراه داشته باشد. اگر دختری در فضای اینترنت با آقایی ازدواج موقت یا دائم نماید و فارغ از اینکه این ازدواج به ارتباط زناشویی ختم شود یا نه ، و فارغ از اینکه حتی رابطه از فضای مجازی فراتر برود یا نه؛ آثار حقوقی و حتی کیفری متعددی بر این گونه ازدواج ها مترتب می شود.
خانم مطلقه ای را فرض کنید که از همسر خود جدا شده است ولی هنوز در عده طلاق رجعی است ، اگر چه صیغه طلاق جاری شده است ولی درحکم زن شوهردار است. ازدواج این زن و با این زن حتی در فضای سایبر، نه تنها جرم محسوب می شود بلکه منجر به حرمت ابدی زن و شوهر خواهد بود.
ماده 644 قانون مجازات اسلامی نیز مقرر می دارد:
كساني كه عالماً مرتكب يكي از اعمال زير شوند به حبس از شش ماه تا دو سال و يا از سه تا دوازده ميليون ريال جزاي نقدي محكوم‌ مي‌شوند:
1 - هر زني كه در قيد زوجيت يا عده ديگري است خود را به عقد ديگري درآورد در صورتي كه منجر به مواقعه نگردد.
2 - هر كسي كه زن شوهردار يا زني را كه در عده ديگري است براي خود ترويج نمايد در صورتي كه منتهي به مواقعه نگردد.
چنین ازدواجی در صورتی که منجر به مواقعه و همبستری گردد، از مصادیق زنا محسوب می شود و در صورتی که دیگر شرایط احصان جمع باشد منجر به مجازات رجم خواهد شد.
در مورد ضمانت اجرای حقوقی و مدنی ازدواج با زن شوهر دار یا زن در حال عده مواد 1050 و 1051 قانون مدنی مقرر می دارد:
«هر كس زن شوهردار را با علم به وجود علقه زوجيت و حرمت نكاح و يا زني را كه در عده طلاق و يا در عده وفات است با علم به عده‌و حرمت نكاح براي خود عقد كند عقد باطل و آن زن مطلقاً بر آن شخص حرام مؤبد مي‌شود.»
«حكم مذكور در ماده فوق در موردي نيز جاري است كه عقد از روي جهل به تمام يا يكي از امور مذكوره فوق بوده و نزديكي هم واقع‌شده باشد در صورت جهل و عدم وقوع نزديكي عقد باطل ولي حرمت ابدي حاصل نمي‌شود.»
خانمی را در نظر بگیرید که در فضای سایبر با کسی عقد موقت شش ماهه منعقد کرده است و حتی به صورت حضوری طرف مقابل خود را ندیده است. در اثنای این شش ماه خواستگار بسیار مناسبی پیدا کرده و با او ازدواج دائم می کند. تحقق فرض مذکور عالما یا جاهلا ، منتهی به فساد عقد و در صورتی که عالم بوده باشد نه تنها منجر به فساد عقد بلکه باعث حرمت ابدی بعلاوه مجازات مذکور در ماده 644 قانون مجازات می گردد.

 ازدواج بدون اذن پدر یا جد پدری و ازدواج بدون ثبت در دفتر ازدواج


ازدواج بدون اذن ولی از دیگر تخلفات حقوقی است که در برخی موارد ممکن است ، آثار کیفری نیز به دنبال داشته باشد. صدر ماده 1043 قانون مدنی در این زمینه مقرر می دارد:
نکاح دختر باکره اگر چه به سن بلوغ رسیده باشد موقوف به اجازه پدر یا جد پدری او است...
بر این اساس اجازه پدر یا جد پدری برای ازدواج دائم یا موقت دختر باکره ضرورت دارد. همان گونه که برخی مراجع و فقهای معظم تقلید فتوا داده اند ، ازدواج بدون اذن ولی موجب فساد عقد است. در صورتی که این مبنا را بپذیریم ، رابطه چنین دختر و پسری که بدون اذن ولی اقدام به ازدواج موقت یا دائم کرده اند ، می تواند از مصادیق رابطه نامشروع تلقی شود.
از آنجا که عدم ثبت ازدواج دائم نیز یکی از عناوین مجرمانه است و دفاتر ثبت ازدواج ، ازدواج هایی را که بدون اذن پدر یا جدپدری انجام گرفته است را به ثبت نمی رساند، لذا هرکدام از دختر و پسر مشمول عنوان مجرمانه ماده ‌ 645 قانون مجازات اسلامی خواهند بود:
به منظور حفظ كيان خانواده ثبت واقعه ازدواج دائم، طلاق و رجوع طبق مقررات الزامي است، چنانچه مردي بدون ثبت در دفاتر‌رسمي مبادرت به ازدواج دائم، طلاق و رجوع نمايد به مجازات حبس تعزيري تا يكسال محكوم مي‌گردد.
البته لازم به ذکر است که ماده فوق فقط ناظر به جرم انگاری عدم ثبت ازدواج دائم است و شامل عدم ثبت ازدواج موقت نمی گردد.

منبع:پرسمان




تلفن : 02177246602

همراه : 09121190250-09391190250

آدرس جدید سالن عقد خاطره: مترو سرسبز 20 متر بطرف دردشت پلاک 640 طبقه 1 واحد2

مشاوره در امور مربوط به ازدواج (مهریه,نفقه,اجرائیه,رونوشت و ...) و پاسخگویی به سوالات شرعی و حقوقی در زمینه ازدواج دفتر ازدواج
بالای صفحه